Ο χορός στην αρχαία Ελλάδα

Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός υπήρξε από τους προϊστορικούς χρόνους και σ' όλο το φάσμα της αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής περιόδου ένας χορευτικός πολιτισμός.

Στον Όμηρο, στον Πλάτωνα, στον Λουκιανό, στους λυρικούς και τραγικούς ποιητές, στον Ξενοφώντα, στον Πλούταρχο, σε όλα τα σημαντικότερα κείμενα της αρχαιοελληνικής παράδοσης περιγράφονται και αναλύονται ποικίλες μορφές χορού:
υπαίθριοι, αστικοί, πολεμικοί, καθαρτικοί, καλλιτεχνικής έκφρασης και διασκέδασης, τελετουργίας και μύησης στα μυστήρια της ζωής και της φύσης.

Η Ισιδώρα Ντάνκαν (Isadora Duncan) έγραφε το 1912 ανοίγοντας έναν νέο ορίζοντα έμπνευσης για τον σύγχρονο χορό:

"Να ξαναβρούμε την αρχαία έννοια. Δε θέλω να πω να την αντιγράψουμε, να τη μιμηθούμε, αλλά να εμπνευστούμε από αυτήν. Να την ξαναδημιουργήσουμε μόνοι μας με μια προσωπική μας έμπνευση. Να ξεφύγουμε από την ομορφιά και να φτάσουμε μέχρι το μέλλον".

Η Δήμητρα και ο Διόνυσος είναι οι χαρακτηριστικότεροι θεοί που η προσωπική τους ιστορία συνδέεται με τις ιερές τελετουργίες του μαρασμού και της αναγέννησης του φυσικού κόσμου.

Οι οργιαστικές διονυσιακές τελετές, γεμάτες από χορό, οδηγούν στην ένωση του ανθρώπου με τα φαινόμενα της φύσης. Πρόκειται για οδυνηρή ένωση, απολαυστική ταυτόχρονα και εκστατική, με πρωταγωνιστικές μορφές τις Μαινάδες, του Σατύρους και τους Σειληνούς. Η θεραπευτική πλευρά των διονυσιακών χορών έχει τονιστεί και αναλυθεί.

Αρχικά οι χοροί αναπαριστούσαν πάθη των θεών και των ημίθεων. Με την ανάπτυξη των θεατρικών ειδών, ο χορός γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι των θεατρικών παραστάσεων.

Στα χορικά του δράματος έχουμε την αριστουργηματική σύνδεση του ποιητικού λόγου, της μουσικής και του χορού, μοναδική στην ιστορία της τέχνης.

Ο αρχαίος ελληνικός χορός, όχι μόνο δίνει το στίγμα του αρχαίου ελληνικού κόσμου, εκφράζει την αρμονική συνένωση του σώματος με το πνεύμα, της απόλαυσης και της χαράς της ζωής με τη βαθύτερη γνώση και την αρετή, αλλά αποτελεί αφετηρία έμπνευσης και πρότυπο μίμησης για τη δυτική αναγέννηση, τον ευρωπαϊκό κλασικό χορό, αλλά και για το ρεύμα ανανέωσης και απελευθέρωσης του χορού στον αιώνα μας.

Πηγή