Google+ To Φανάρι : Η αυτοκρατορία του Κακού

Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Η αυτοκρατορία του Κακού


Του Σπύρου Χατζάρα 
Λύσσαξαν τα βωθροΚάναλα αυγουστιάτικα με το «Διατροφικό σκάνδαλο» με «τοξικά αυγά», λες και κάνουμε εισαγωγή αυγών από την Ολλανδία. ...

«Πράσινες» πτηνοτροφικές μονάδες στην Ολλανδία με τη βούλα της ΕΕ κάλεσαν την εταιρεία «Chickfriend», που έχει πράσινο δίπλωμα για να σκοτώσουν την κόκκινη ψείρα, που ειχε εισβάλει στα κοτέτσια τους. 

Η εταιρεία ψέκασε με ένα προϊόν που περιείχε την ουσία «fipronil» που σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, είναι ουσία υψηλής τοξικότητας και μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο συκώτι, τον θυρεοειδή και τα νεφρά, εάν καταναλωθεί σε ικανές ποσότητες για μεγάλα χρονικά διαστήματα. 
Δηλαδή άνθρακες ο θησαυρός.


Οι κότες που ψεκάστηκαν είχαν μετά το ψέκασμα στα περιττώματα, το αίμα και τα αυγά υψηλά επίπεδα του fipronil, οπότε οι μηχανισμοί που αγρυπνούν έκαναν τηλε-συναγερμό. 


Δηλαδή που λέει ο λόγος και να φας τα αυγά με «fipronil» δεν θα πάθεις τίποτα, διότι πρέπει να καταναλωθεί σε ικανές ποσότητες για μεγάλα χρονικά διαστήματα. 

Όμως πριν από εννιά χρόνια αποκάλυψα το «διατροφικό σκάνδαλο», με την υπόθεση του «βιολογικού» και «ακίνδυνου» ορυκτελαίου, που πωλείται σε φθηνή ενιαία συσκευασία από τη Λίντλ, με το ηλιέλαιο της Γκαργκίλ από την Ουκρανία. 

Η μακροχρόνια κατανάλωση παραφινέλαιου που χρησιμοποιείται ως πρόσθετο στα λάδια της Γκαργκίλ (Cargill) προκαλεί καρκίνο. Επομένως υπάρχει Έγκλημα. Τότε, το Ευρωπαϊκό Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης για Τρόφιμα και Ζωοτροφές, εξέδωσε στις 23 Απριλίου 2008, σήμα από την Γαλλία, που αφορούσε ηλιέλαιο για ραφινάρισμα από την Ουκρανία, το οποίο περιείχε ορυκτέλαιο (mineral oil) σε συγκέντρωση 5.790 mg/Kg . Η προειδοποίηση βγήκε κατόπιν αναλύσεων από τα εργαστήρια της DGCCRF του Γαλλικού Κράτους , η οποία ανίχνευσε υψηλά επίπεδα υδρογονανθράκων C10-C50 στις εισαγόμενες ποσότητες. Σύμφωνα με το ίδιο σήμα διανομή τέτοιων παρτίδων έγινε και στην Ιταλία, την Ολλανδία, την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Μαρόκο. 

Ταυτόχρονα με το σήμα εκδόθηκε και η «απαλλακτική» για τον παραγωγό θεωρία της «επιμόλυνσης με ορυκτέλαιο» και είπαν ότι ο «πιο πιθανός τρόπος επιμόλυνσης» ήταν στις «μεγάλες δεξαμενές μεταφοράς ή αποθήκευσης του», στις οποίες είχε γίνει προηγηθεί η αποθήκευση ορυκτελαίου «υψηλού ιξώδους» (HVMO). Το ορυκτέλαιο υψηλού ιξώδους ή όπως λέγεται στην αγγλική high viscosity mineral oil είναι ευρέως γνωστό και ως παραφινέλαιο. 
Είναι από τα κύρια υποπροϊόντα στην παραγωγή βενζίνης από το πετρέλαιο. Χρησιμοποιείται στην φαρμακευτική και στην κοσμητική (π.χ. βαζελίνη, baby oil). Χρησιμοποιείται όμως και ως πρόσθετο τροφίμων, διότι θεωρείται GRAS (Generally Recognized As Safe) επειδή κατά το τηγάνισμα δεν προκύπτουν δευτερεύοντα προϊόντα, επειδή οι παραφίνες είναι πιο «ανθεκτικά» μόρια από τα τριγλυκερίδια του ηλιελαίου στις υψηλές θερμοκρασίες. 


Το παραφινέλαιο δεν απορροφάται σε μεγάλο βαθμό από το πεπτικό σύστημα και το περισσότερο αποβάλλεται με τα κόπρανα.


Δηλαδή είτε στις δεξαμενές της Cargill στο Ιλοβαίσκ της Ουκρανίας ,είτε στα πλοία μεταφοράς, είτε στις δεξαμενές των πελατών, είχε προηγηθεί αποθήκευση ορυκτελαίου «υψηλού ιξώδους» και έτσι έγινε το «ατύχημα».

Μια Κυριακάτικη Εφημερίδα που τώρα έκλεισε έγραφε τότε ότι, «ένα από τα επικρατέστερα σενάρια «νόθευσης» του ηλιελαίου ενοχοποιεί τα πλοία στα οποία δεν είχαν καθαριστεί οι δεξαμενές»,και τόνιζε ότι «με τα ίδια δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν χημικά, καύσιμα και προϊόντα πετρελαίου μεταφέρθηκαν χιλιάδες τόνοι ηλιελαίου από την Ουκρανία στην Ελλάδα». Άλλοι έγραψαν : «Την ίδια ώρα κυκλοφορεί έντονα η πληροφορία, ότι το επιμολυσμένο ηλιέλαιο προέρχεται από αμφιβόλου ποιότητας βιομηχανίες στο Κίεβο» . Οι «αμφιβόλου ποιότητας βιομηχανίες» ήταν τα εργοστάσια της Cargill.

Στην Ισπανία, και το Μαρόκο διατάχθηκε προληπτικά η απόσυρση του Ηλιελαίου επειδή το 1981 στην Ισπανία είχαν πεθάνει περίπου 2000 άνθρωποι, που κατανάλωσαν σπορέλαιο από σιναπόσπορους, που ήταν μολυσμένο με πετρέλαιο και το οποίο πουλήθηκε σαν φθηνό ελαιόλαδο στις εργατογειτονιές της Μαδρίτης και σε παραθεριστικά κέντρα. 

Η ανάκριση τότε δεν έφτασε ποτέ στην αμερικανική Cargill που ήταν ο μεγάλος διεθνής παραγωγός σπορέλαιου από σιναπόσπορους. Όπως ήταν παραγωγός ως το 1967 σπορέλαιου από Λιναρόσπορους. Την χρονιά εκείνη μετέτρεψε τις μονάδες της στις ΗΠΑ για την παραγωγή ηλιελαίου. 


Το Λονδίνο που είχε παρελθόν με τις «τρελές αγελάδες»,ανακοίνωσε ότι δεν εισήγαγε «μολυσμένο Ουκρανικό ηλιέλαιο», ενώ Ιταλοί και Ολλανδοί διέταξαν έρευνες. 

Οι Ισπανοί ανακοίνωσαν ότι το φορτίο 40.000 ακατέργαστου ηλιέλαιου ξεφορτώθηκε στο Ρότερνταμ και στην Γαλλία και ότι διατέθηκε στην Γαλλία, την Ιταλία, στην Ολλανδία και την Ισπανία. Από εκεί διακινήθηκε συσκευασμένο, σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, σαν ευρωπαϊκό προϊόν. 

Η Cargill INC τοποθετήθηκε με δήλωση του αντιπροέδρου της Rich Torres που δήλωσε ότι «η ακόμα μεγαλύτερη απελευθέρωση του εμπορίου των γεωργικών προϊόντων θα μπορούσε να συμβάλλει στην διατροφή των πεινασμένων του κόσμου και να συγκράτηση τις αυξανόμενες τιμές, του ψωμιού, των φυτικών ελαίων και του γάλακτος. Το «αυξανόμενο εμπόριο προσφέρει ένα σταθερότερο και ασφαλές παγκόσμιο σύστημα τροφίμων» είπε, και πρόσθεσε: «Το εμπόριο προωθεί την ευημερία και η ευημερία προωθεί την ειρήνη». 

Το Παραφινέλαιο που προωθεί «την ευημερία και την ειρήνη», έχει καρκινογόνο και μεταλλαξιογόνο δράση μετά από μακροχρόνια πρόσληψη. Αυτή είναι η ουσία. Το ηλιέλαιο δεν ήταν επιμολυσμένο. Το παραφινέλαιο ήταν πρόσθετο.


Το ζήτημα είναι γιατί χρησιμοποιείται σαν νόμιμο πρόσθετο από την Cargill αν και «μετά από μακροχρόνια κατανάλωση» είναι καρκινογόνο.


Το παραφινέλαιο αποτελείται κυρίως από παραφίνες (αλειφατικοί υδρογονάνθρακες), με 15-40 άτομα άνθρακα, και εν μέρη από ναφθένια (κυκλικά αλκάνια). Ενδέχεται επίσης να υπάρχουν και ίχνη από πολυαρωματικούς υδρογονάνθρακες, πολυχλωριομένα διφαινύλια, πυρεθρίνες και βαρέα μέταλλα. Η Επιτροπή τόνισε ότι δεν υπάρχει «τοξικολογικός κίνδυνος» από το ορυκτέλαιο, (διότι το παραφινέλαιο δεν απορροφάται σε μεγάλο βαθμό από το πεπτικό σύστημα) και πρόσθεσε ότι το «ορυκτέλαιο», «δεν θα έπρεπε να περιέχεται στο ηλιέλαιο». Το ίδιο είπε τότε και ο αρμόδιος φιλελέ υπουργός : 
«Το Ορυκτέλαιο δεν είναι επικίνδυνο αλλά αντικανονικό». 

Έκτατε κανείς ποτέ δεν ξαναρώτησε για το παραφινέλαιο τις Γκαργκίλ και οι γονείς συνεχίζουν να αγοράζουν πατατάκια και γαριδάκια για τα παιδιά τους και να τα στέλνουν στον θάνατο.


Πηγή