Πρόλογος από τον αείμνηστο Ιάκωβο Καμπανέλη για
το «Παραμύθι χωρίς όνομα» που γράφτηκε (ή καλύτερα διαμορφώθηκε) το
1958-1959 για το θίασο Βασίλη Διαμαντόπουλου-Μαρίας Αλκαίου.
____________________________________
Κι ήταν που λέτε μία φορά
οπού είχαμε έναν βασιλιά
καλό ανθρωπάκι
Βαριά του ερχόταν η δουλειά
κι ήταν τα ζώα μου αργά
καλό ανθρωπάκι
Απ’το να τρέχει δω κι εκεί
κάλλιο είχε μάσα και πιοτί
κι ένα υπνάκι
Έτσι μας άφησε η χαρά
κι έτσι μας ήρθε η συμφορά
και το φαρμάκι
Ρημάζουνε τα μαγαζιά
κλέφτει τους νιούς η ξενιτιά
καλό ανθρωπάκι
Μας εβαρέθει και ο Θεός
στάλα δε ρίχνει ο ουρανός
πάει το ψωμάκι
Κι όλο πληθαίνουν οι φτωχοί
κι η πείνα μας καλοναρχεί
ψωμί ψωμάκι
Αυτά που λέτε τη φορά
που είχαμε ένα βασιλιά
καλό ανθρωπάκι
____________________________________
Είναι θλιβερό λόγια που γράφτηκαν πριν
55 χρόνια να παραμένουν τόσο επίκαιρα. Δεν είναι ότι ο Καμπανέλης έβλεπε
τόσο μακριά αλλά ότι εμείς κάναμε βήματα προς τα πίσω…
__
Ευχαριστούμε τον κ. Παναγιώτη Κολέλη για την υπόδειξη του συγκεκριμένου αποσπάσματος.
http://antikleidi.com
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου