Google+ To Φανάρι : Πρώτα αγχώθηκαν μη και δεν βγει. Μετά πανηγύρισαν για την εκλογή του. Τώρα οι τόνοι πέφτουν λέγοντας “δεν υπήρχε άλλη επιλογή” έναντι της Λεπέν…

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Πρώτα αγχώθηκαν μη και δεν βγει. Μετά πανηγύρισαν για την εκλογή του. Τώρα οι τόνοι πέφτουν λέγοντας “δεν υπήρχε άλλη επιλογή” έναντι της Λεπέν…

Φοβερό δείγμα του νέου τύπου της επερχόμενης παγκόσμιας διακυβέρνησης: Μας τέλειωσαν οι πολιτικοί (που; στη Γαλλία;) και βγάζουμε από το μανίκι έναν τεχνοκράτη!
Αλήθεια, πότε “επιλέχθηκε” ο Μακρόν;..

Χαρισματικά παιδιά στο έλεος των γκλομπαλιστών

Έχουμε ξαναγράψει για την “τύχη” των χαρισματικών παιδιών. Η ελίτ έχει φτιάξει ένα σύστημα ώστε αυτά να “αγκαλιάζονται” τόσο ασφυκτικά, μέχρι απόλυτου ελέγχου των μυαλών τους. Θα είναι οι επόμενοι τεχνοκράτες κι επιστήμονες στη δούλεψη τους. Θα δουλέψουν για τις κυβερνήσεις τους ενάντια στους συμπολίτες τους. Σε όλες τις χώρες, τα ίδια γίνονται, ακόμα και στις πρώην ανατολικές, πλην της Ελλάδας. Τα δικά μας θα δουλέψουν για τους ξένους, πρώτα, και μετά ίσως, να τους κάνουν χρήση και στην Ελλάδα, πάλι με το ίδιο σκεπτικό.
Από τα διάφορα δεδομένα που βγήκαν στη φόρα για την προσωπική ζωή του Μακρόν, το πως γνώρισε την τεκνατζού σύζυγό του, για τον χαρακτήρα του, τις προτιμήσεις του κ.λ.π. βλέπουμε ότι είναι μια περίπτωση χαρισματικού παιδιού που, από την τρυφερή ηλικία της εφηβείας, πλάστηκε έτσι ώστε να εξυπηρετήσει συμφέροντα.
Τα ΜΜΕ τώρα αποκαλύπτουν ότι η “σύζυγος-μητέρα” (καθαρή περίπτωση οιδιπόδειου, σύμφωνα με τον διεστραμμένο Φρόυντ) τον έχει απόλυτα κάτω από τον έλεγχο της. Διαβάστε:
Πώς η Μπριζίτ κάνει κουμάντο στον Μακρόν: Το βίντεο με τη σοκολάτα
Εκτός από τις στιγμές έντασης, αλλά και χαλάρωσης, το ντοκιμαντέρ που κατέγραφε λεπτό προς λεπτό την οκτάμηνη προεκλογική εκστρατεία του Εμανουέλ Μακρόν, ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για το ποιος κάνει κουμάντο στη σχέση του 39χρονου με την πολύ μεγαλύτερή του, Μπριζίτ.
Όπως αποτυπώνεται στο βίντεο που ακολουθεί, λίγο πριν συσκεφθεί με τους συνεργάτες του, ο Μακρόν γυρνάει προς το μέρος της Μπριζίτ και εκφράζει την επιθυμία να φάει λίγη σοκολάτα.
Ωστόσο, η αντίδραση της συζύγου του ήταν αρνητική: «Όχι, δεν θέλω να τρως τέτοια πράγματα!» με τον Μακρόν να χαμογελάει με πικρία λέγοντας: «Αλήθεια;» και στη συνέχεια να αλλάζει συζήτηση και να επανέρχεται στη στρατηγική για την προεκλογική του εκστρατεία.
Το σχετικό απόσπασμα εκτυλίσσεται στα πρώτα καρέ του βίντεο που ακολουθεί:

Εξάλλου, όπως οι ίδιοι δηλώνουν: η σύζυγός του Μπριζίτ διαχειρίστηκε την ατζέντα του, διόρθωνε τις ομιλίες του και τον συμβούλευε για τις ζωντανές εμφανίσεις του.
Σήμερα, σε μια χώρα όπου ο ρόλος της πρώτης κυρίας δεν περιλαμβάνει επίσημες υποχρεώσεις και οι προεδρικές σύζυγοι μένουν συνήθως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η Μπριζίτ Τρονιέ-Μακρόν φαίνεται έτοιμη να αλλάξει τα δεδομένα και να συνεχίσει να παίζει ενεργό ρόλο στο επόμενο κεφάλαιο της πολιτικής καριέρας του συζύγου της.
Ο Εμανουέλ Μακρόν έχει δηλώσει ότι θα προτείνει εντός των πρώτων εβδομάδων της προεδρίας του την καθιέρωση ενός επίσημου, αλλά αμισθί, ρόλου για την πρώτη κυρία της Γαλλίας, τον οποίο μάλιστα θα βοηθήσει να καθοριστεί η ίδια η Τρονιέ.
Μάλιστα. Η Γαλλία “δεν είχε άλλη επιλογή” από αυτή ενός ελεγχόμενου τεχνοκράτη από τον Rothchilds και τη μαμά-συζυγό του, από αυτή ενός… ψυχοπαθούς; Έτσι τον χαρακτηρίζει Ιταλός ψυχολόγος. Διαβάστε το άρθρο που δημοσίευσε ο Κόκκινος Ουρανός:
Γνωστός Ιταλός ψυχίατρος: «Ο Μακρόν είναι ψυχοπαθής και ως εκ τούτου εξαιρετικά επικίνδυνος»
Το βίντεο που θα δείτε παρακάτω είναι στα ιταλικά με γαλλικούς υπότιτλους. Εμφανίστηκε σε γαλλικά sites αρχικά και τώρα έχει γίνει δημοφιλές στα κοινωνικά δίκτυα (546.367 προβολές μέσα σε 3 ημέρες). Μια πολύ γρήγορη αναζήτηση από την Google δείχνει ότι ο Δρ Adriano Segatori (σημειώστε ότι το βίντεο γράφει λάθος το όνομά του) είναι ένας γνωστός ψυχίατρος και ψυχοθεραπευτής στην Ιταλία. Κάνει μια ανάλυση του Emmanuel Macron που είναι τόσο συναρπαστική και αξιόπιστη, αλλά και τρομακτική στις επιπτώσεις της για τη Γαλλία, αν ο Macron κερδίσει, τρομακτική και για τον ίδιο τον Macron, εάν χάσει τον αυτοέλεγχο του. Αλλά οMacron καθοδηγείται και ελέγχεται από πολλούς ανθρώπους, τη σύζυγο / μητέρα του φυσικά, και εκείνους που τον ετοίμαζαν και τώρα τον προωθούν για το Élysée…
Λέει ο Δρ Segatori στο βίντεο:
– Η ανάλυση που έχω κάνει προέρχεται τόσο από εικόνες που έχω στην κατοχή μου, όσο και από τη βιογραφία που προβάλει ο ίδιος ο υποψήφιος. Ο νεαρός Εμμανουέλ Μακρόν γνώρισε σε ηλικία 15 ετών μια σοβαρή σεξουαλική επιθετική συμπεριφορά μέσω της δασκάλας του Brigitte, η οποία ήταν τότε 39 ετών. Αντί για το ρόδινο όραμα αυτής της «μεγάλης αγάπης» που θα μπορούσαμε να ορίσουμε γκροτέσκα ως ένα αποκαταστατικό γάμο (προκειμένου να επιδιορθωθεί ο βιασμός), βλέπω απεναντίας το γεγονός ότι η ανάπτυξη του Εμμανουέλ Μακρόν μπλοκαρίστηκε πρόωρα στην εφηβεία του λόγω μιας πράξης αποπλάνησης που ήταν ψυχική και σωματική. Αυτό που συνέβη ήταν ότι τόσο το ταμπού όσο και το όριο παραβιάστηκαν, αυτό το όριο που θέτει το ταμπού. Έτσι, η πρώτη παράβαση ήταν η πεποίθηση ότι όλα επιτρέπονται. Φυσικά, αυτό το συναίσθημα του να είσαι παντοδύναμος έλαβε χώρα μέσα στην καλοδιατηρημένη αστική κοινωνία της Amiens, στη βόρεια Γαλλία. Εάν η ένωση αυτή είχε πραγματοποιηθεί σε ένα προλεταριακό κοινωνικό περιβάλλον, το περιβάλλον που ο Μακρόν βαθύτατα περιφρονεί, ο Μακρόν θα είχε καταστραφεί και θα ήταν υπό την επίβλεψη των κοινωνικών υπηρεσιών και ηBrigitte θα ήταν στη φυλακή. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Έχουμε να κάνουμε με ένα πρόβλημα παιδεραστίας. Μόλις παραβιάστηκαν τα όρια του ταμπού, ενθαρρύνθηκε η ιδέα της παντοδυναμίας, που είναι κοινή σε όλα τα παιδιά. Μέχρι που ξεπέρασε μια σωστή κατανόηση της πραγματικότητας και ενισχύθηκε από τα πνευματικά του δώρα, προέβαλε τους προσωπικούς του περιορισμούς. Το παράδοξο είναι ότι φαίνεται φυσιολογικός, αλλά έχουμε μια περίπτωση πλήρους ναρκισσισμού.
– Από νέος ο Macron καλλιέργησε μια φιλοδοξία που είναι πέρα ​​από το φυσιολογικό. Χρειάζεται την προσοχή και τον θαυμασμό των άλλων για να αντισταθμίσει το σύμπλεγμα κατωτερότητάς του. Έτσι έχουμε να κάνουμε με τρία παραδείγματα που καθορίζουν ένα συγκεκριμένο είδος προσωπικότητας: 1) την ιδέα ότι δεν υπάρχουν όρια 2) ένα αίσθημα παντοδυναμίας από την παιδική ηλικία, αλλά ακόμη περισσότερο από την ενηλικίωση 3) έναν ναρκισσισμό που μπορεί να οριστεί με ακρίβεια ως κακόβουλος. Αυτό παρέχει τη δομή της ψυχοπαθητικής συμπεριφοράς, γιατί έχουμε να κάνουμε με ένα άτομο – τον Εμμανουέλ Μακρόν – του οποίου το ψυχικό μακιγιάζ καθορίζεται απολύτως ως ψυχοπαθητικό. Η λέξη “psychopath” (ψυχοπαθής) δεν είναι προσβολή. Μία μεγάλη Αμερικάνα ψυχαναλύτρια, η Nancy MacWilliams, εξηγεί κυριολεκτικά ότι ένας ψυχοπαθής μπορεί να φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα στην αμερικανική κυβέρνηση. Έτσι φυσικά ο ψυχοπαθής μπορεί να είναι αποκλίνων, αλλά αν είναι καλά οργανωμένος από πολιτιστική και κοινωνική άποψη, μπορεί επίσης να φτάσει στα ύψη της κυρίαρχης τάξης στην πολιτική ή στην οικονομία – πράγμα που συμβαίνει στην περίπτωση που μελετάμε.
– Η ψυχοπαθητική προσωπικότητα χαρακτηρίζεται από ένα άπειρο φάσμα σημείων αναφοράς, για παράδειγμα: γοητεύεται με το επιφανειακό, έχει την ικανότητα να προσελκύει, ανησυχεί για τις αντιπαραθέσεις. Το βλέπουμε αυτό στα χτυπήματα υστερίας τουMacron, όταν ο θαυμασμός πέσει, υπογραμμίζοντας τις αδυναμίες της ταυτότητάς του. Αυτή η υστερία χαρακτηρίζεται από το ενδιαφέρον του για θεατρικότητα, κάτι που δεν μπορεί να αγνοηθεί – μια ενοχλητική σύμπτωση – η προσωπική του ιστορία με την δασκάλα του – που δίδαξε το δράμα. Ο ψυχοπαθής δεν είναι άξιος εμπιστοσύνης, αλλά τα καταφέρνει μέσα από τη γοητεία που ασκεί προσπαθώντας να πείσει τον συνομιλητή του. Δεν έχει τύψεις. Όταν μιλάει για τους φτωχούς ή προσβάλει τους εργάτες της βόρειας Γαλλίας, αποκαλώντας τους υποτιμητικά καπνιστές και αλκοολικούς, όταν δυσφημεί τις γυναίκες, κατεβάζοντάς τες στο επίπεδο των ανίδεων, επιστρέφουμε στις ιδέες που εξήγησε πλήρως ο Jacques Lacan (Ζακ Λακάν, γνωστός Γάλλος ψυχαναλυτής και ψυχίατρος, 1901 – 1981). Είναι αλήθεια ότι δεν ήθελε να πει αυτά τα πράγματα αλλά το υποσυνείδητο του μίλησε γι’ αυτόν. Γιατί πιστεύει σε αυτό που λέει και δεν μπορεί να εμποδίσει τον εαυτό του να το εκφράσει. Ο Macron υπερασπίζεται τον εαυτό του μεταβάλλοντας την έννοια των δηλώσεών του – αλλά ποτέ δεν εκφράζει τύψεις – γιατί ποτέ δεν αισθάνεται ένοχος.
–  Έτσι ποιο είναι το πρόβλημα από ψυχιατρική άποψη; Ποιος είναι ο κίνδυνος με μια προσωπικότητα όπως αυτή; Απαντώ ότι δεν υπάρχει αμφιβολία: ο Εμμανουέλ Μακρόν, όπως όλοι οι ψυχοπαθείς, είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Ένας Αμερικανός διανοούμενος που ειδικεύεται – ας το ονομάσουμε στις «καλά ενοποιημένες διαταραχές» σε διάσημους ανθρώπους – κυριολεκτικά είπε: «Ο κατά συρροήν δολοφόνος καταστρέφει οικογένειες, ενώ οι ψυχοπαθείς στις κορυφές της πολιτικής και της οικονομίας καταστρέφουν κοινωνίες». Έτσι, με ποιο τρόπο είναι επικίνδυνος ο Macron; 1) Όπως όλοι οι ψυχοπαθείς, ο Macronέχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του. 2) Στον Macron δεν αρέσει η Γαλλία και δεν αγωνίζεται για τον λαό της Γαλλίας. 3) Ο Macronαγαπά πολύ τον εαυτό του και αγωνίζεται να κρατήσει την εύθραυστη ταυτότητά του. Για αυτόν, η συγκρουσιακή κατάσταση με την Marine Le Pen δεν είναι μόνο πολιτική σύγκρουση. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι μια γυναίκα – η Marianne, το σύμβολο της Γαλλίας – είναι ο ανταγωνιστής του. Χρειάζεται μια στοργική μητέρα. Οποιαδήποτε άλλη σχέση με μια γυναίκα είναι δύσκολο να την δεχτεί. Επομένως, αυτή η αστάθεια είναι πολύ επικίνδυνη, διότι όπως και με όλους τους ψυχοπαθείς που δουλεύουν μόνο για τους εαυτούς τους και που θεωρούν τους άλλους ως όργανα της μεγάλης τους μεγαλοπρέπειας, υπογραμμίζει το βαθμό στον οποίο μια χώρα όπως η Γαλλία βρίσκεται σε κίνδυνο από έναν υποψήφιο αυτού του τύπου.




“Η ανάπτυξη του Εμμανουέλ Μακρόν μπλοκαρίστηκε πρόωρα στην εφηβεία του λόγω μιας πράξης αποπλάνησης που ήταν ψυχική και σωματική”.

Κι εγώ θα προσέθετα, η ανάπτυξη του χαρισματικού Εμμανουέλ Μακρόν. Γιατί το κύριο χαρακτηριστικό των χαρισματικών παιδιών είναι η αθωότητα. Όλα τα παιδάκια είναι αθώα, αλλά τα χαρισματικά το έχουν και λίγο παραπάνω. Απονήρευτα, σε απευθείας σύνδεση με την συμπαντική ενέργεια (όπως ο Μότσαρτ και δεν είναι τυχαίο που η κλώσα σύζυγος αποκαλεί Μότσαρτ τον Μακρόν), είναι τα πλέον εύκολα στη χειραγώγηση παιδιά. Μια λάθος εκπαίδευση από σχολείο ή γονείς μπορεί να δημιουργήσει ένα τεράστιο Εγώ. Το τεράστιο Εγώ με τη σειρά του τα σπρώχνει να εξελιχθούν σε κοινωνικοποιηθείς. Πολλές φορές, η κακή διαχείριση τους και η μη κατανόηση της κατάστασης τους, τα σπρώχνει και στην παραβατικότητα.
Ο Εμμανουέλ Μακρόν είναι το απόλυτο δείγμα πως οι γκλομπαλιστές τα χειρίζονται και στη συνέχεια τα “δένουν” στη δούλεψη τους. Δεν υπήρχε άλλη επιλογή; Μα επιλέχθηκε, σκόπιμα, από τα παιδικάτα του…