... αυτό επιτάχυνε δραματικά τις εξελίξεις και πλέον σε 48 ώρες η κυβέρνηση όντως θα έχει την ευκαιρία να φέρει τη συμφωνία που ευαγγελιζόταν την τελευταία εβδομάδα, όχι όμως με του όρους που προσδοκούσε.
Το «βροντερό ΟΧΙ» έφερε από τις πρώτες ώρες το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που προσδοκούσε η κυβέρνηση, δηλαδή την ενίσχυση της διαπραγματευτικής της θέσης, αφού αυτό που παρήγαγε, εντός ωρών, το τονίζουμε, ήταν ένα σκληρό τελεσίγραφο. Οι ευρωπαϊκές διαδικασίες κινήθηκαν άμεσα και όλες οι πληροφορίες από το εξωτερικό θέλουν την ελληνική πλευρά να αντιμετωπίζει το δίλλημα: Μεταρρυθμίσεις ή Grexit.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι η «λαϊκή εντολή» ισούται όντως με την άμεση απειλή του Grexit, αφού στην ενωμένη Ευρώπη δεν είναι μόνο ο ελληνικός λαός που δίνει «εντολές». Και όπως φαίνεται, η εντολή άλλων λαών που έχουν εξίσου δυνατή φωνή με την ελληνική, είναι να μη δώσουν ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα, εάν εξακολουθήσει να αρνείται να προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις που τις ζητούνται στερεοτυπικά τους τελευταίους μήνες.
Πριν από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βέβαια, για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, και οι προηγούμενοι έπαιζαν σκληρό «κατενάτσιο» αφού οι μεταρρυθμίσεις δεν εξυπηρετούν το «σύστημα» που είχε στήσει η διεφθαρμένη μεταπολίτευση και συντηρούσε την κατοχή και νομή της εξουσίας επί δεκαετίες.
Κατά συνέπεια, οι επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης είναι σαφέστατες και απλούστατες. Για να κρατήσει τη χώρα μέσα στην Ευρωζώνη θα πρέπει απλά να εγκαταλείψει τα όνειρα για μια κεντρικά κατευθυνόμενη οικονομία που δεν έπαψε να ευαγγελίζεται, αδιαφορώντας για το ότι αυτό είναι ένα μοντέλο που δεν αποδέχεται κανείς στην Ευρώπη.
Κατά συνέπεια, εφόσον τα χρήματα η Ελλάδα τα ζητάει από αυτούς που δεν συμφωνούν καθόλου με την κρατικιστική αντίληψη της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είτε θα προσαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό, ή δεν θα πάρει ούτε ένα ευρώ και θα οδηγηθεί στην έξοδο. Διότι η παράνοια που έχει επικρατήσει στη χώρα το τελευταίο διάστημα, έχει οδηγήσει πολλούς να πιστεύουν ότι και τα λεφτά των Ευρωπαίων θα πάρουμε και θα υπαγορεύσουμε τους όρους. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, μόνο ψυχοπαθείς θα πρέσβευαν τέτοιες θεωρίες. Στην Ελλάδα όμως τα πράγματα είναι αλλιώς και όλα γίνονται…
Το πρόβλημα εγείρεται από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση, δια στόματος Αλέξη Τσίπρα αναφέρει ότι δεν έχει εντολή εξόδου της χώρας από το ευρώ. Η επιλογή είναι η προσαρμογή, η παραμονή στην Ευρωζώνη και στη συνέχεια η πάλη εντός αυτής για να αλλάξουν πολλά στην Ευρώπη, που όντως πάσχει σημαντικά σε πολλά επίπεδα, ένα εξ αυτών κι αυτό της δημοκρατικής διακυβέρνησης.
Έλα όμως που το δημοψήφισμα θα εξυπηρετούσε πολύ περισσότερο τον Αλέξη Τσίπρα εάν η «ψαλίδα» δεν είχε ανοίξει τόσο πολύ… Με απλά λόγια, δεν είναι η διαπραγματευτική θέση η δική του ή της χώρας που αυξήθηκε, αλλά αυτή της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Παναγιώτη Λαφαζάνη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Εν ολίγοις και να θεωρεί ότι οφείλει να προσαρμοστεί και να εξασφαλίσει μια συμφωνία, πλέον θα είναι πολύ πιο δύσκολο να την περάσει μέσα από το κόμμα του. Εκτός εάν η εξουσία είναι ισχυρότερο κίνητρο και παρά τη διατήρηση της «επαναστατικής» ρητορικής, δούμε μια ομαλή εξέλιξη, με τους εσωκομματικούς λογαριασμούς να τακτοποιούνται σε μεταγενέστερο στάδιο.
Διαφορετικά, η χώρα θα οδηγηθεί εκτός Ευρωζώνης και σε νέο νόμισμα το οποίο δεν θα έχει αξία πολύ μεγαλύτερη από αυτή του χαρτιού τουαλέτας. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι ο ελληνικός λαός θα υποστεί με τον πιο ακραίο και ακαριαίο τρόπο, όλα όσα η κυβέρνησή του υποτίθεται ότι επεδίωκε να αποτρέψει: Τη φτωχοποίησή του, μέσω ενός νομίσματος υποτιμημένου κατά 70-80%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των περισσοτέρων οικονομολόγων.
Η καταστροφή δεν θα σταματήσει εκεί βέβαια. Θα εξαερωθεί το σύνολο σχεδόν των επιχειρήσεων, πέραν ελαχίστων και το ποσοστό των ανέργων θα εκτοξευθεί. Η Ελλάδα μας θα ζει από την ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ για να λειτουργήσει η οικονομία θα πρέπει να εισρεύσουν κεφάλαια που θα επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία, με τις αξίες όλες κατακρημνισμένες.
Το αν αυτή η κατάσταση συνάδει με τα περί «αξιοπρέπειας» που έχουν γίνει τόσο του συρμού, είναι στο χέρι καθενός να το κρίνει. Όταν μάλιστα Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες επαναπατρίσουν κεφάλαια και αγοράσουν τα πάντα σε τιμή ευκαιρίες, όλοι εμείς, προφανώς διατηρώντας την τόσο κοπιαστικά κτηθείσα αξιοπρέπειά μας, θα ανταγωνιζόμαστε για μια θέση εργασίας, στα ίδια αφεντικά, με το 30% των αποδοχών που κάποτε είχαμε. (defence-point)
ΠΗΓΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου