Με έντονο ύφος, κατακεραύνωσε τον υπαλληλάκο: "Εσύ έχεις δουλειά και πληρώνεσαι, αυτές δεν εχουν... δε βλέπεις τα παιδάκια τους, που πεινάνε;". Κι ο κακομοίρης, ψέλλισε ότι δε μπορεί να τους επιτρέπει να... ενοχλούν τους πελάτες, ότι έχει δουλειά αλλά είναι και υπεύθυνος καταστήματος και δε μπορεί να αγνοήσει τα "διόδια"...
ότι άλλοι πελάτες παραπονέθηκαν ακριβώς γι' αυτό... ότι απλά τους ζήτησε να περάσουν έξω από το χώρο του καταστήματος και τίποτα περισσότερο...
Λίγα λεπτά αργότερα η κυριούλα μπήκε στο μαγαζί αλλόφρων, φωνάζοντας :
"καλέστε την αστυνομία, με έκλεψαν"...
`Ανοιξε λοιπόν την τσάντα της για να δώσει ελεημοσύνη στην ίδια την αναξιοπαθούσα την οποία υπερασπιζόταν, αλλά εκείνη της άρπαξε ολόκληρο το πορτοφόλι και έγινε Κεντέρης. Κάποιοι μαθαίνουν "the hard way", δυστυχώς.
`Οταν σε διδάσκουν "αλληλεγγύη" εκ γενετής πείθοντάς σε ότι ο κάθε κερατάς που πάτησε ποδαρι στη χώρα σου αξίζει της φιλαλληλίας σου άνευ όρων, αντιλαμβάνεσαι ότι κανένα θύμα εισαγόμενου εγκληματία δεν "πήγαινε γυρεύοντας" αλλά υπήρξε θύμα της προπαγάνδας των δουλεμπόρων.
Η φιλανθρωπία ή όπως αλλοιώς θέλετε να την αποκαλέσετε, πρέπει να είναι αποκλειστικότητα του κράτους το οποίο οφείλει να εξετάζει λεπτομερώς και με δίκαια κριτήρια ποιός αξίζει να του δοθεί βοήθεια, από το υστέρημα των άλλων. Κάθε γενναιόδωρη πράξη σας προς αγνώστους (εξυπακούεται ότι δεν ισχύει για το γείτονα ή το φίλο και το συγγενή σας) είναι απλώς ενθάρρυνση της επαιτείας και της απάτης και τα λεφτά σας ποτέ δεν πηγαίνουν σ' αυτόν που βλέπετε και που βοηθήσατε. Υπάρχουν ολόκληρες "επιχειρήσεις" από πίσω.
Glyka Maglivera
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου