Μήπως όλοι μαζί από κοινού πήραν την απόφαση να ρίξουν το αεροπλάνο; Μήπως ΗΠΑ, Ρωσία και Ε.Ε αποφάσισαν από κοινού να το ρίξουν για να θεμελιώσουν μια νέα κατάσταση;;

Ο χρόνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αυτός που “αποκαλύπτει” τους σχεδιασμούς.

Περιμένουμε λοιπόν να περάσει ο χρόνος ώστε να χαθεί η “αντάρα” του εντυπωσιακού του τρομοκρατικού χτυπήματος και να καταλάβουμε τι πραγματικά έχει συμβεί.

Μέχρι τώρα πάντως τα πράγματα δεν εξελίσσονται φυσιολογικά. Η Ρωσία κάθεται ανεξήγητα στο “τοίχο” και δέχεται χτυπήματα.

Κάτι τέτοιο γίνεται είτε από αδυναμία είτε εκ του πονηρού....

Από αδυναμία μας φαίνεται λίγο παράξενο να γίνεται. Η Ρωσία έχει άπειρη τεχνολογία και τερατώδεις μυστικές υπηρεσίες. Όσο δύσκολο είναι να πέσουν θύματα προβοκάτσιας οι ΗΠΑ άλλο τόσο είναι να πέσει θύμα και η Ρωσία.

Η Ρωσία δηλαδή θα έπρεπε να γνωρίζει και να έχει ήδη δημοσιοποιήσει τα στοιχεία που απαιτούνται για να αποκαλυφθεί ο πραγματικός ενοχος της δολοφονικής πράξης.

Δεν είναι δυνατόν μια τέτοια στρατιωτική δύναμη να βρίσκεται σε πολεμικό συναγερμό απέναντι στην Ουκρανία και να μην γνωρίζει τις κινήσεις των δυνάμεών της.

Δεν είναι δυνατόν να είσαι σε πολεμικό συναγερμό και να μην γνωρίζεις τι “παρακολουθεί” και τι “λοκάρει” η αντιαεροπορική της άμυνα και μάλιστα όταν αυτήν η άμυνα είναι δικής σου τεχνογνωσίας.

Κανονικά δηλαδή οι Ρώσοι θα πρέπει να βλέπουν σε πραγματικό χρόνο ότι “βλέπει” και “σημαδεύει” η ουκρανική αεράμυνα. Οι Ρώσοι θα πρέπει να γνωρίζουν το αριθμό πλαισίου από κάθε πύραυλο που εκτοξεύεται προς κάποιον στόχο.

Τι θέλουμε να πούμε με αυτό; Ότι η Ρωσία πρέπει να έχει πλήρη εικόνα του τι έγινε και από ποιους έγινε και δεν “μιλάει”.

Σε αυτά τα “κυβικά” μιας χώρας το να μην μιλάς δεν είναι σημάδι αδυναμίας αλλά σημάδι ενοχής.

Η Ρωσία δηλαδή μπορεί να μην ήταν η ίδια που έριξε το αεροπλάνο αλλά γνωρίζει ακριβώς ποιος το έριξε και πως.

Γιατί δεν μιλάει; Εδώ είναι η απορία και για αυτό μιλάμε για παθητική “στάση” εκ του πονηρού.

Μπορεί να βρισκόμαστε στο μέσον της εξέλιξης ενός μεγάλου σχεδίου. Ενός σχεδίου που έχει σχέση με την επόμενη ημέρα του παγκοσμίου συστήματος.

Για όσο διάστημα δεν “μιλά” η Ρωσία αρχίζουν και σχηματίζονται “στρατόπεδα”. Όταν χωρίς τα πραγματικά στοιχεία αρχίζουν και “τοποθετούνται” κάποιοι με βάση τις υποκειμενικές τους συμπάθειες πάντα υπάρχουν στρατόπεδα.

Το να αποκαλυφθεί δηλαδή η αλήθεια και να επιμένεις να υποστηρίζεις τον ένοχο αυτό σε καθιστά παλαβό. Το να μην γνωρίζεις την αλήθεια και να υποστηρίζεις αυτόν που συμπαθείς αυτό σε καθιστά σύμμαχο.

Αυτό βλέπουμε να συμβαίνει σήμερα. Δεν αποκαλύπτουν την αλήθεια και για όσο διάστημα δεν το κάνουν αυτό δημιουργούνται “μπλοκ” συμπαθούντων και αντιπαθούντων. ΗΠΑ, Γερμανία, Αυστραλία, Καναδάς, Γαλλία κτλ “τοποθετούνται” υποκειμενικώς κατά της Ρωσίας. Βραζιλία, Κίνα, Ινδία κλτ “τοποθετούνται” επίσης υποκειμενικώς υπέρ της Ρωσίας.

Άρα; Άρα αν και εφόσον κάποιοι ισχυροί έχουν στόχο να διχάσουν εκ νέου τον κόσμο τους συμφέρει να αποκρύπτουν την αλήθεια και να αφήνουν όλα τα σενάρια να “παίζουν”. Με αυτόν τον τρόπο δίνουν σε όλους ένα “άλλοθι” να διαλέξουν πλευρά με βάση τις συμπάθειές τους και βέβαια τα συμφέροντά τους…ερήμην της αλήθειας.

Αν ο Πούτιν -τον οποίον εγώ τουλάχιστον τον θεωρώ αναξιόπιστο- είναι “στημένος” σε αυτήν την κατάσταση τότε η συμπεριφορά του είναι φυσιολογική.

Με άπειρα μέσα και χιλιάδες πράκτορες εντός και εκτός Ρωσίας και Ουκρανίας δεν δίνει ούτε ένα “στοιχείο” που να αθωώνει την Ρωσία. ...

Αφήνει τον χρόνο να “σέρνεται” και μαζί του να βγαίνουν στην δημοσιότητα όλα τα πιθανά και απίθανα συνωμοσιολογικά σενάρια......

Αυτά τα σενάρια διχάζουν κράτη και λαούς και αυτό πιθανότατα να είναι το ζητούμενο.

Μπορεί μέσω αυτού του χτυπήματος να προσπαθούν να “χτίσουν” μια νέα ψυχροπολεμική περίοδο για να εγκλωβίσουν τους λαούς σε έναν σχεδιασμό που θα τους τρομοκρατεί και θα τους θέτει υπό την ομηρία των ισχυρών.

Μπορεί δηλαδή οι ΗΠΑ και τα BRICS να έχουν συνεννοηθεί να συνθέσουν τα νέα “μπλοκ” της Νέας Τάξης. Οι ΗΠΑ να πάρουν ως συμμάχους τους του Ευρωπαίους και κάποιους άλλους και οι υπόλοιποι να πάνε με τους BRICS.

Ποιο το κέρδος από μια τέτοια “αλλαγή”; Η “σωτηρία” της οικονομίας και άρα των ίδιων των ΗΠΑ. Ποια η αντιπαροχή για την Ρωσία; Η ίδια που είχε λάβει η Ρωσία και επί Σοβιετικής Ενώσεως και ήταν η κηδεμονία του άλλου “μισού” του κόσμου.

Πως μπορούν να σωθούν οι ΗΠΑ από μια τέτοια αλλαγή; Αυτό που απασχολεί τις ΗΠΑ είναι το χρέος τους. Θέλουν να το “διαγράψουν” αλλά δεν θέλουν να χρεωθούν στάση πληρωμών. Αυτό γίνεται μόνο με άρνηση πληρωμής του όχι για λόγους οικονομικούς αλλά ….για άλλους λόγους. Ιδεολογικούς, τιμωρητικούς ή ηθικούς.

Τα BRICS αυτήν την στιγμή έχουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αυτού του χρέους. Αν πάνε “απέναντι” από τις ΗΠΑ μπορούν οι ΗΠΑ να τους τιμωρήσουν με διάφορα “εμπάργκο” κλτ. Μπορούν να αρνηθούν να τους πληρώσουν χωρίς αυτό να τις απειλεί με “χρεοκοπία”.

Ποιο το κέρδος για τα υπόλοιπα BRICS; Να αναβαθμιστούν και να γίνουν στην πραγματικότητα συνέταιροι των ΗΠΑ στην “Πλανηταρχία” και κυρίαρχοι της μισής παγκόσμιας αγοράς. Μεγάλο το κέρδος για κράτη παρίες όπως η Ινδία ή Βραζιλία κτλ.

Κάποιοι στην Ουάσιγκτον “ονειρεύονται” αναζωογονητικούς πολέμους. Αν όμως οι πόλεμοι στην σημερινή κατάσταση είναι λόγω πυρηνικών όπλων ανέφικτοι τα ίδια αποτέλεσματα μπορούν να φέρουν και οι απειλές πολέμων.

Αυτό περιμένουμε τώρα να δούμε. Μήπως όλοι μαζί από κοινού πήραν την απόφαση να ρίξουν το αεροπλάνο; Μήπως ΗΠΑ, Ρωσία και Ε.Ε αποφάσισαν από κοινού να το ρίξουν για να θεμελιώσουν μια νέα κατάσταση;

Μήπως αυτοί έδωσαν τις εντολές στους Ουκρανούς να δρομολογήσουν την προβοκάτσια προκειμένου να σωθούν οι πάντες με το κόστος περίπου τριακοσίων ψυχών;

Η υπόθεση κάθε μέρα που περνάει θυμίζει το “έκλημα στο Οριάν Εξπρές” της Αγκάθα Κρίστι. Πολλοί ένοχοι σε απόλυτη συνεννόηση κατάφεραν όλοι μαζί από κοινού θανατηφόρα χτυπήματα στο ίδιο θύμα.

Να “σωθεί” ο πιο ανίκανος Πρόεδρος των ΗΠΑ και μαζί του να “σωθεί” και ο Πούτιν που πλέον έχει αρχίσει να αμφισβητείται στο εσωτερικό της Ρωσίας...

Kαίσαρας

Πηγή