Σκάνδαλα χωρίς τέλος: Το ΤΑΙΠΕΔ ξεπουλά το μισό δάσος της Πέτρας σε ιδιώτες!

Δίδεται το δικαίωμα στο ΤΑΙΠΕΔ να παραχωρήσει σε τρίτους μέσω σύμβασης το 50% της δημόσιας περιουσίας του πρώην Ψυχιατρείου με προφορική εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών προς την ΔΕΑΑ που αποφάσισε ανάλογα την 28-5-2014 (ΦΕΚ 1387/τ.Β/30-5-2014).
Διαβάζοντας το ΦΕΚ 1387 τεύχος Β της 30-5-2014 πρέπει να σας επισημάνω ότι επισπεύδεται η εκποίηση του μισού δάσους του πρώην ΨΝΠΟ (50% από 42.000 στρέμματα) αφού με την απόφαση 250/28-5-2014 της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ) δίδεται το δικαίωμα στο ΤΑΙΠΕΔ να παραχωρήσει σε τρίτους μέσω σύμβασης 21.320 στρέμματα του ακινήτου του πρώην ΨΝΠΟ.

Συγκεκριμένα όπως ακριβώς έχει γραφτεί στο ΦΕΚ «Μετά από προφορική εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών, αποφασίζει» η Διυπουργική Επιτροπή:
1. ………..
2. ………..
3. ………..
4. ………..
5. Μεταβιβάζεται και περιέρχεται χωρίς αντάλλαγμα στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.»το δικαίωμα παραχώρησης σε τρίτους, μέσω σύμβασης, κάθε δικαιώματος, αποκλειστικής ή μη, χρήσης, διοίκησης, διαχείρισης, εκμετάλλευσης και αξιοποίησης και γενικώς κάθε είδους περιουσιακής φύσης δικαιωμάτων, κεκτημένων οικονομικών συμφερόντων, άυλων δικαιωμάτων και δικαιωμάτων λειτουργίας, συντήρησης και εκμετάλλευσης όλων των υποδομών του ακινήτου «Πρώην Θεραπευτήριο Ψυχικών Παθήσεων Ι.Μ. Πέτρας Ολύμπου», κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου, συνολικής έκτασης 21.320.000 τ.μ., συμπεριλαμβανομένων των υφιστάμενων κτιρίων, εγκαταστάσεων, συστατικών, παραρτημάτων και παρακολουθημάτων του, το οποίο βρίσκεται στη Δημοτική Ενότητα Πέτρας του Δήμου Κατερίνης, Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας, Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και αποκτήθηκε δυνάμει του Ν.Δ. 8.8.1925 «Περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως των εν τη περιφέρεια Κατερίνης ακινήτων της Ιεράς Μονής Πέτρας προς ίδρυσιν Νοσοκομείου Φυματιώντων» (Α΄/212) και του από 16.7.1927 Πρωτοκόλλου Κατάληψης επ” ονόματι του Ελληνικού Δημοσίου και ειδικώς υπέρ του Σανατορίου Ιεράς Μονής Πέτρας Ολύμπου, νομίμως καταχωρημένου στα Βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Κατερίνης στον τόμο Ε και με αύξοντα αριθμό 1557.
Δεν είναι κατά συνέπεια μόνο τα κτίρια αλλά και οι χιλιάδες στρέμματα δάσους και το οικόπεδο με τα κτίρια. Με μια απόφαση η Πέτρα, τα Φωτεινά, ο Άγιος Δημήτριος και τα γύρω χωριά (από τη Βροντού και τον Άγιο Σπυρίδωνα μέχρι το Λόφο, τη Ράχη και τον Κοκκινοπλό), θα χάσουν ότι πολυτιμότερο έχουν το δάσος της Πέτρας, δηλαδή το οξυγόνο τους.
Είναι βέβαιο ότι θα δοθεί το δάσος αφού τα κτήρια του πρώην ΨΝΠΟ στη Πέτρα καταλαμβάνουν έκταση 10.112,71 τ.μ. σε ένα οικόπεδο που έχει έκταση 90,749 στρέμματα μόλις, ενώ η έκταση που θα πάει προς διάθεση είναι πολλαπλάσια αφού η απόφαση αναφέρει ότι θα διατεθούν 21.320 στρέμματα. Τα υπόλοιπα στρέμματα είναι 21.229,251 στρέμματα και είναι όλα δημόσιο δάσος. Ας μην κοροϊδεύουνε λοιπόν κανένα. Δάσος θα δώσουνε. Αυτό σημαίνει το δικαίωμα. Χωρίς όρους χωρίς σχέδιο, χωρίς χάρτες, χωρίς συντεταγμένες. Έτσι άναρχα.
Η επισπευδόμενη εκποίηση από τη κυβέρνηση και το ΤΑΙΠΕΔ τμήματος 21.320 στρεμμάτων δηλαδή το 50% της συνολικής περιουσίας που είχε απαλλοτριωθεί στη Πέτρα το 1925 με την απόφαση 250/28-5-2014 (ΦΕΚ 1387/τ.Β/30-5-2014) μετά από την περίφημη προφορική εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών δίνει το δικαίωμα (μεταβιβάζεται για την ακρίβεια) στο ΤΑΙΠΕΔ για παραχώρηση σε τρίτους μέσω σύμβασης κάθε δικαιώματος όλων των υποδομών του ακινήτου. Με άλλα λόγια το κράτος θα ξεπουλήσει το μισό δάσος σε ιδιώτες.
Το ΤΑΙΠΕΔ έχει πλέον δικαίωμα να ξεπουλήσει τα πάντα. Θα τους αφήσουν οι κάτοικοι των γύρω χωριών, οι κτηνοτρόφοι, οι μελισσοκόμοι, και όσοι θέλουν το δημόσιο χαρακτήρα των δασών; Είναι πρωτοφανές το κράτος μας να δίνει το δικαίωμα να παραχωρηθεί σε τρίτους δημόσιο δάσος αφού τα δάσος σήμερα είναι ιδιοκτησία του ΝΠΔΔ με το όνομα ΓΝ Κατερίνης ως εκφραστής της 3ης ΥΠΕ.
Ξεπουλούν τη ζωή μας. Ξεπουλούν την αναπνοή των παιδιών μας. Ξεπουλούν τη δημόσια περιουσία, το δημόσιο δάσος. Και μη μείνουμε στο τυπικό μέρος ότι 1/5 είναι δημόσιο της Διεύθυνσης Δασών Πιερίας και 4/5 του «δασοκτήμονα» του πρώην Ψυχιατρείου. Αυτή η αναλογία καθορίστηκε και ισχύει από το 1927.
Ρωτήστε ποιοι μετέχουν στη Διυπουργική Επιτροπή και θα καταλάβετε γιατί αποφάσισαν τώρα. Και όχι μόνο για το ΨΝΠΟ αλλά και για το ψυχιατρείο της Κέρκυρας και των Χανίων και άλλα πολλά ακίνητα ανά την Ελλάδα.
Αν δοθεί το 50% του δάσους τότε «Τέρμα το οξυγόνο για την Πέτρα, τα Φωτεινά, τον Άγιο Δημήτριο και τα γύρω χωριά της Πιερίας». Γιατί δεν έχουμε καμιά εγγύηση ότι ο ιδιώτης που θα επενδύσει στη Πέτρα θα αφήσει άθικτο το δάσος. Θα κάνει ότι θέλει αφού ούτε σοβαρά στελεχωμένες υπηρεσίες ελέγχου έχουμε, ούτε περιβαλλοντική συνείδηση και παιδεία. Ο κίνδυνος να «ξυριστεί» η περιοχή είναι τεράστιος. Ξέρετε ο όρος «αποψίλωση» τι σημαίνει ;
Κανείς δεν θα έλεγε όχι για να αξιοποιηθούν τα κτήρια στην Πέτρα και ο γύρο χώρος των 90 στρεμμάτων. Προτάσεις έχουν γίνει κατά καιρούς την προηγούμενη δεκαετία πολλές, άλλες σοβαρές και άλλες επιπόλαιες. Αλλά να δώσουν το δάσος; Αυτό δεν πρέπει να γίνει σε καμιά περίπτωση. Και εγώ είχα κάνει 2-3 προτάσεις τεκμηριωμένες.
Μια στο Επιχειρησιακό Σχέδιο 2010-2012, τα αποτελέσματα του οποίου καρπώνεται σήμερα το νοσοκομείο με ζεστό χρήμα που άρχισε ήδη από το 2013 να μπαίνει στο ταμείο του νοσοκομείου. Μια για τη δημιουργία του ΚΙΑ Ολύμπου (Κέντρο Ιατρικής Αποκατάστασης / Rehabilitation Center) στις παλαιές εγκαταστάσεις του ΨΝΠΟ. Μια άλλη σοβαρή κατ’ εμένα πρόταση ήταν αυτή για τη δημιουργία ψυχιατρικών φυλακών. Την είχα προτείνει στην Υφυπουργό κ. Ζ. Μακρή το 2013.
Όταν ήμουν στη Διοίκηση του νοσοκομείου (2010-2014) κάναμε σοβαρές προσπάθειες για την περιουσία αυτή με τα ελάχιστα χρήματα που είχαμε και πετύχαμε έστω αυτά τα αποτελέσματα που ανακοινώναμε στον τοπικό Τύπο. Εκπονήθηκε μια ουσιαστική διαχειριστική μελέτη δεκαετίας και το 2013 άρχισε να εφαρμόζεται από το πρώην ΨΝΠΟ με χρονική κλιμάκωση δεκαετίας (έως το 2021). Ήρθαν και τα πρώτα ζεστά έσοδα άμεσα στο ταμείο του νοσοκομείου και θα ακολουθήσουν και άλλα τα επόμενα χρόνια. Τουλάχιστον 80.000 τα πρώτα χρόνια και πολύ περισσότερα τα επόμενα χρόνια από το δάσος.
Κάπου 30.000 είναι τα έσοδα από τη βόσκηση στις εκτάσεις της Πέτρας με μηδαμινό ενοίκιο στους κτηνοτρόφους μας που βόσκουν χιλιάδες ζώα στη περιοχή. Υπάρχει προοπτική για την αξιοποίηση του καστανεώνα, και τη δημιουργία δασικού χωριού για τους ενοίκους του νοσοκομείου και πρώην χρήστες ουσιών για επαγγελματική αποκατάσταση. Μπορούν να παραχθούν αρωματικά φυτά και να εμπορευτούμε τα τοπικά μας προϊόντα με σημαντικά έσοδα. Αντ’ αυτού θα δώσουμε το δάσος σε ιδιώτες. Μα τρελαθήκαμε εντελώς σ’ αυτή τη χώρα;
Πρέπει να εφαρμοστεί στο σύνολό της η διαχειριστική μελέτη την οποία πληρώσαμε από το υστέρημά μας και όχι να κάνουμε όνειρα Ελντοράντο και Σεΐχηδων για την περιοχή. Αυτά είναι γελοία πράγματα.
Νοιώθω και μια πίκρα ότι, όσα έκανα τα 4 προηγούμενα χρόνια ήταν μάταια μετά από αυτή την εξέλιξη.
Τι θα γίνουν οι κτηνοτρόφοι μας και τα κοπάδια τους ; Το νερό που χρειάζονται το παίρνουν με λάστιχα από το Ψυχιατρείο. Έχουν καμιά εγγύηση ότι θα συνεχίσουν να παραμένουν εκεί ; Όχι καμιά.
Τι θα γίνουν οι 3 φύλακες που εργάζονται σήμερα εκεί ; Θα μπουν σε διαθεσιμότητα; Το κράτος μας πρέπει να υποστηρίζει τους πολίτες του και όχι να τους σπρώχνει στην καταστροφή. Αρκετά έχουν αντέξει οι πολίτες τα τελευταία χρόνια. Δεν αντέχουν άλλο. Ούτε ο Αλί Πασάς που διαφέντευε κάποτε την περιοχή δεν θα αποφάσιζε κάτι τέτοιο Επί τουρκοκρατίας το δάσος ήταν κτήμα του Αλή Πασά (Τεπελενλή).
Αίτημα της μη λειτουργούσας πλέον μονής το 1924 να αναγνωριστεί το δασόκτημα ως μοναστηριακό απορρίφθηκε με την απόφαση 73/16-12-1924 του Υπουργείου Γεωργίας. Το 1925 το δασόκτημα απαλλοτριώθηκε υπέρ του δημοσίου (ΦΕΚ 212/τ.Α/14-8-1925). Το τότε κράτος ήταν πιο σοφό που κρατικοποίησε το 1925 το δάσος της Πέτρας. Αλλά τότε υπήρχαν πολιτικοί όπως ο Π. Κουντουριώτης και ο Θ. Πάγκαλος.
Φοβάμαι ότι το ΤΑΙΠΕΔ θα είναι άλλος ένα ακόμα ΟΑΕ (Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων) όπως το έχουμε ζήσει στο παρελθόν. Αν θέλουν πραγματική ανάπτυξη και αξιοποίηση ας διαθέσουν τις εκτάσεις στους τοπικούς κατοίκους, στην Αυτοδιοίκηση και νέους σοβαρούς συνεταιρισμούς Κοινωνικής Οικονομίας. Θα υπάρξουν λύσεις αποδεκτές από τις τοπικές κοινωνίες. Ας κάτσουν να κουβεντιάσουν με τις τοπικές κοινωνίες, διαβούλευση χρειάζεται και όχι τεφτάδες και φιρμάνια.
Εμμανουήλ Μ. Κοσμαδάκης
Οικονομολόγος
Πρώην Διοικητής ΨΝΠΟ 
Πηγή