Σύμφωνα με την εφημερίδα του Λιβάνου, Αλ Αχμπάρ, -όπως μεταφέρει το Βαλκανικό Περισκόπιο- οι Τούρκοι έχουν μπλοκάρει τη ροή του Ευφράτη στη Συρία (από την οποία το νερό μεταφέρεται και στο Ιράκ), με αποτέλεσμα η στάθμη του νερού στο φράγμα της λίμνης Άσαντ να πέσει κατά έξι μέτρα.
Να σημειώσω ότι η Τουρκία υποστηρίζει ότι δεν καλύπτεται από τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Άλλωστε, είναι μία από τις τρεις χώρες (μαζί με την Κίνα και το Μπουρούντι) που δεν έχουν υπογράψει τη διεθνή σύμβαση για τη χρήση των διεθνών υδατορευμάτων, που υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1997. Όπως βέβαια είναι γνωστό ότι δεν έχει υπογράψει ούτε τη συμφωνία για τα θαλάσσια ύδατα.
Αυτό βέβαια δεν της επιτρέπει να καθίσταται ο διεθνής παράνομος ατιμωρητί, επειδή η διεθνής κοινότητα έχει και άλλα μέσα να συμμορφώνει τους παραβάτες, μόνο που τα χρησιμοποιεί κατά πώς συμφέρει στους ισχυρούς. Να μου επιτραπεί όμως να προσθέσω, καίτοι δεν ταιριάζει με το ύφος της στήλης, ότι ο ελληνικός λαός έχει μια παροιμία που λέγει ότι «όποιος πηδά πολλά παλούκια…». Είναι αναπόφευκτο κάποια στιγμή να ενοχληθούν από τις συμπεριφορές της Τουρκίας, που ανατρέπουν τις ισορροπίες.
Να ενημερώσω επίσης, ότι μεγάλο μέρος της Μ. Ανατολής υδρεύεται από τους δύο ποταμούς που πηγάζουν από την Τουρκία (Τίγρη και Ευφράτη). Για τα νερά του Ευφράτη υπάρχουν τουλάχιστον επτά φράγματα στον ποταμό -στην Τουρκία και τη Συρία-, και χωρίς συνθήκες ή συμφωνίες, η Συρία αναγκάζεται να εκλιπαρεί τους Τούρκους για νερό, η δε ιρακινή κυβέρνηση να εκλιπαρεί και τους δύο γείτονές της.
Είναι ενδεικτικό, ότι τον Αύγουστο του 2012, η Τουρκία είχε διπλασιάσει τη ροή του νερού στον Ευφράτη, κι ενώ με την κίνηση αυτή αύξησε τη ροή του νερού περίπου στο 60% του μ.ό., η ποσότητα ήταν ικανή να καλύψει μόλις και μετά βίας το ήμισυ των αναγκών ύδρευσης για το καλοκαίρι στους ορυζώνες.
Να σημειώσω επίσης, πως δεν είναι όλος ο ιρακινός και συριακός λαός που υποφέρει, επειδή οι περιοχές των Σουνιτών που βρίσκονται στα βόρεια -κυρίως στο Ιράκ- δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα.
Επανερχόμενος στις πληροφορίες που μετέφερε το Βαλκανικό Περισκόπιο από την λιβανέζικη εφημερίδα «Αλ Αχμπάρ», αν η στάθμη του νερού στην τεχνητή λίμνη Άσαντ λίμνη πέσει άλλο ένα μέτρο θα τεθεί το φράγμα εκτός δράσης. Οι δε συνέπειες του τουρκικού εγκλήματος γίνονται ήδη αισθητές στο ανατολικό τμήμα της επαρχίας του Χαλεπίου.
Υπάρχουν δε περιοχές όπου τα υπάρχοντα αποθέματα νερού -στην Αλ Χαλφ- θα εξαντληθούν σε 1-2 μέρες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα επτά εκατομμύρια Σύριοι να παραμείνουν χωρίς πόσιμο νερό, αλλά θα υπάρξει και απότομη πτώση του όγκου της ηλεκτρικής ενέργειας στην επαρχία του Χαλεπίου. Όλα αυτά τα δημοσιεύματα δηλώνουν πως οι τουρκικές ενέργειες συνιστούν αιτία πολέμου, τόσο απέναντι στο Ιράκ, όσο απέναντι και στη Συρία.
Με αφορμή τα παραπάνω να υπενθυμίσω πως δεν έχω πληροφορηθεί αν ανανεώσαμε τη συμφωνία με τους Βουλγάρους για το νερό του Στρυμόνα, Νέστου και Έβρου (εκτός αν τακτοποιήθηκε το θέμα, και το ΥΠΕΞ δεν θεώρησε απαραίτητο να προβεί σε ανακοίνωση), όπου οι Βούλγαροι κατά το δοκούν και παρά την συμφωνία άλλοτε συγκρατούν τα νερά για τις καλλιέργειές τους, άλλοτε τα αφήνουν ελεύθερα για να μη πλημμυρίσουν τα εδάφη τους, και πλημμυρίζουμε εμείς. Ο νομός Έβρου υφίσταται πολλά από την έλλειψη ορθού διαχειρισμού των υδάτων.
Παράλληλα, τα φερτά υλικά που μεταφέρουν οι ποταμοί -ιδίως ο Νέστος, αλλά αυτό ισχύει και για Αξιό, από πλευράς Σκοπιανών- και κυρίως τα απόβλητα εργοστασίων, μολύνουν και ρυπαίνουν τα ύδατα και τα εδάφη μέσα στο ελληνικό έδαφος.
Ο πόλεμος του νερού, ήρθε πολύ νωρίτερα από ό,τι υπολογιζόταν.
Ο Μακεδών
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου