Εἴμαστε πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ καταπιανόμαστε μόνον μὲ τοὺς φόβους μας… ὄχι μὲ τὰ θέλω μας.
Εἴμαστε πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ δίδουμε χῶρο στὰ «πρέπει» μας κι ὄχι σὲ αὐτὰ ποὺ πηγάζουν ἀπὸ μέσα μας.
Εἴμαστε πάρα πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ
νὰ χάνουμε τὸν χρόνο μας μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους στὸ
παρελθὸν κι ὄχι μὲ αὐτὰ ποὺ μποροῦν νὰ μᾶς δόσουν ὤθησι γιὰ τὸ μέλλον…Ὅ,τι φοβόμαστε περισσότερο, τὴν ἀπόῤῥιψη, τὴν ἀποτυχία, τὴν ἀπώλεια, τὴν ἐγκατάλειψη, μᾶς ἔχει ἤδη συμβεῖ. Οἱ ἀπειλὲς ποὺ ἀντιλαμβανόμαστε τώρα, ἤ ποὺ φοβόμαστε ὅ,τι θὰ συμβοῦν στὸ μέλλον, δὲν εἶναι παρὰ οἱ σκιὲς τοῦ παρελθόντος… Αὐτὲς οἱ σκιές, αὐτὲς οἱ μνῆμες ἀπὸ τὸ χθές, εἶναι ἡ ἀπόγνωση ἑνὸς φλυάρου νοῦ, ποὺ μᾶς ἐμποδίζει νὰ κτίσουμε αὐτὸ ποὺ θέλουμε, γιατὶ εἴμαστε πολὺ ἀπησχολημένοι μὲ τὸ νὰ σκεπτόμαστε αὐτὸ ποὺ δὲν ἐπιθυμοῦμε.
Γιῶτα Σούσουλα
Εἴμαστε σήμερα αὐτὸ ποὺ σκεφθήκαμε ἐχθές, κατὰ τὸ «εἴμσατε ὅ,τι τρῶμε». Ὅ,τι ταΐσαμε τὸ μυαλό μας, τὶς σκέψεις μας, τὰ ὄνειρά μας, εἶναι σήμερα ἐδῶ. Ὅ,τι προσφέρουμε στὸν ἑαυτόν μας γιὰ τὸ αὔριο, θὰ τὸ βροῦμε σὲ λίγο ἐμπρός μας. Ἐμεῖς ἀποφασίζουμε τὸ ἐὰν αὐτὸ θὰ εἶναι γιὰ τὸ καλό μας ἤ γιὰ τὸ τέλος μας.
Φιλονόη.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου