Γιατί ξέρεις ότι απλώς ξεκινάει, πάλι, το γαϊτανάκι της κοροϊδίας -που το είδαμε ξανά και ξανά αυτά τα χρόνια και κάθε φορά το πληρώναμε πολύ ακριβά και τοις μετρητοίς. Ο Τόμσεν και η παρέα του θα παριστάνουν ότι ενδιαφέρονται για την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας και ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης, ο Στουρνάρας και οι άλλοι υπουργοί θα παριστάνουν ότι ενδιαφέρονται για τη σωτηρία της χώρας.
Οι μεν θα κάνουν ότι πιέζουν αφόρητα για να ληφθούν αποφάσεις για νέα χαράτσια και νέες περικοπές, αλλά πρωτίστως θα ωθούν στην αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, στην υποθήκευση του κοινού μας πλούτου και στην προτεκτορατοποίηση της Ελλάδας. Και οι δε, σφυρίζοντας αμέριμνοι σαν Γερμανοί σε παλιά ελληνική ταινία, θα δέχονται τη μια κατραπακιά μετά την άλλη αλλά θα κάνουν ότι έχουν άποψη, ότι συζητούν και ότι αντιστέκονται!
Το έχουμε ξαναδεί το έργο! Με κάτι τέτοια έγινε καπνός και εξοβελίστηκε από την ιστορία η Πολωνία της «Αλληλεγγύης» και το όραμα των εκατομμυρίων πολιτών και των σημαντικών προσωπικοτήτων που τους εκπροσωπούσαν για έναν «άλλο σοσιαλισμό». Στους «δικούς μας» θα κολλήσουν;
Γιατί ποιος δεν γνωρίζει πλέον τι ανάστημα (δεν) έχουν οι... προσωπικότητες που μας εκπροσωπούν; Ποιος δεν γνωρίζει ότι κουκιά τρώνε κουκιά μαρτυράνε, που λέει και ο θυμόσοφος λαός; Υπάλληλοι είναι, ένσημα κολλούν, στην καμπούρα μας!
Υπάρχει πιθανότητα όλοι αυτοί να πουν «όχι»; Υπάρχει πιθανότητα να αντιτάξουν μιαν άλλη πολιτική σε αυτήν της τρόικας; Προφανής η απάντηση, δεδομένα τα όριά τους. «Ναι», λένε. «Ναι» πάντοτε. Απλώς επιλέγοντας πάντα τη MEGAλη... κουρτίνα προσπαθούν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι για να το φάνε τη Σαρακοστή.
Αλήθεια, γιατί ποτέ δεν ζητούν τη βοήθεια του κοινού;
Δεν νοιάζονται για το κοινό! Δεν νοιάζονται για τους απλούς ανθρώπους που χειμάζονται, για το δημόσιο πλούτο που υποθηκεύεται, για τη χώρα που υποβιβάζεται σε κατώτερη κατηγορία χωρίς να δώσει τον καθοριστικό αγώνα.
Ολα θα ήταν πιο απλά χωρίς συναντήσεις! Η τρόικα θα έστελνε τα αιτήματά της, που αυτοί τα έχουν αποδεχτεί πριν καν διατυπωθούν, και απλώς θα τα προσυπέγραφαν. Αλλά αυτό -επικοινωνιακά- θα ήταν πρόβλημα. Ετσι επιλέγεται το θέατρο των πιέσεων, οι υποκριτικές... αντιστάσεις και οι προσχηματικές ρητορείες από κανάλι σε κανάλι.
Κάπως έτσι, επειδή τους το επιτρέπουμε, όλοι αυτοί οι μεταλλαγμένοι αναπαράγονται και μας ζητούν και τα ρέστα!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου