Τα στοιχεία του πανευρωπαϊκού πίνακα επιδόσεων στην απονομή δικαιοσύνης της Κομισιόν, είναι πραγματικά σοκαριστικά. Η
Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό υποθέσεων που τελεσιδικούν εγκαίρως,
τριπλάσιο Μ.Ο. χρόνου τελεσιδικίας μίας υπόθεσης και είναι τελευταία
στην ηλεκτρονική επικοινωνία δικαστηρίων-αντιδίκων, διαθέτοντας μάλιστα
αναλογικά σχεδόν διπλάσιους δικαστές από τον ευρωπαϊκό Μ.Ο. και τη 2η
υψηλότερη αναλογία δικηγόρων. Η λίστα είναι ατελείωτη κι ενδεικτική της
καταστάσεως στην οποία βρίσκεται ο ακρογωνιαίος αυτός για τη λειτουργία
της δημοκρατίας θεσμός.
Η πραγματικότητα αυτή προξενεί πλήθος προβλημάτων, πέραν του προφανούς της αρνησιδικίας. Με την προσέλκυση επενδύσεων να αποτελεί βασική προτεραιότητα, ας αναλογιστεί η κυβέρνηση πώς
είναι δυνατόν σοβαρός επενδυτής να ασχοληθεί με μία χώρα όπου μία
υπόθεση χρειάζεται περί τα 5 έτη για να οδηγηθεί στο ακροατήριο. Και σίγουρα, οι οριζόντιες περικοπές στην μισθοδοσία των δικαστικών, δεν αποτελούν και το ιδανικότερο κίνητρο απόδοσης.
Ξεκάθαρα, η δικαιοσύνη ακολούθησε με την σειρά της την οδό της παρακμής και της σήψης των υπολοίπων θεσμών. Αν
θέλει η χώρα να ελπίζει σε ανάταξη, αυτή δύναται να επιτευχθεί μόνο εάν
η κλονισθείσα εμπιστοσύνη στους θεσμούς της δημοκρατίας μας αναστηλωθεί.
Η εκ θεμελίων αναδιάρθρωση της λειτουργίας της διακαιοσύνης είναι ίσως η
πλέον κρίσιμη αλλά και δύσκολη από τις μάχες που πρέπει να δοθούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου