Ο Αμίρ και οι κακομοίρ… Κινητοποίηση για τους «πρόσφυγες», αδιαφορία για τους Έλληνες (video) Μήπως τελικά συμβαίνει κάτι άλλο με την υπόθεση του μικρού Αφγανού;

Η ιστορία με τον Αμίρ
είναι λίγο-πολύ γνωστή. Είναι ένας 11χρονος Αφγανός που ο πατέρας βρίσκεται στην Γερμανία, αφήνοντας την οικογένειά του στην Ελλάδα. Ο 11χρονος όλως τυχαίως «κληρώθηκε» να κρατήσει την σημαία μας στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου αλλά τελικά παρέλασε κρατώντας την ταμπέλα του σχολείου του. Γιατί έγινε αυτό δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα,...
φημολογείται ότι αρνήθηκε να μπει στην εκκλησία με την σημαία, αν όντως είναι έτσι είναι πολύ λογικό και γι’ αυτόν γιατί είναι μουσουλμάνος, αλλά και για εμάς που είμαστε Χριστιανοί.

Πριν από λίγες ημέρες στο σπίτι που διαμένει η οικογένεια κάποιοι πέταξαν πέτρες και άφησαν ένα σημείωμα που έγραφε να φύγουν και να γυρίσουν στο χωριό τους. Δεν έχει εξακριβωθεί ποιοι είναι πίσω από την πράξη, αλλά στην συνέχεια υπήρξε πρωτοφανής κινητοποίηση. Ο πρωθυπουργός τηλεφώνησε στην οικογένεια, ο Μουζάλας την επισκέφτηκε αυτοπροσώπως, ο Καμίνης εξέφρασε τον αποτροπιασμό του και δηλώσεις για το θέμα έκανε και εκπρόσωπος του Ο.Η.Ε. Για λίγες πέτρες που έριξαν κάποιοι, άγνωστοι ακόμα, κινητοποιήθηκε σύσσωμη η κρατική μηχανή. Το αστυνομικό τμήμα στο οποίο επιχείρησαν να κάψουν ζωντανούς τους αστυνομικούς δεν το επισκέφτηκε κανείς, όπως κανείς δεν επισκέφτηκε και τους τρεις Ευέλπιδες που δέχτηκαν επίθεση στο Μοναστηράκι και νοσηλεύονταν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο την ώρα που ο Τόσκας υποστήριζε ότι στην Αθήνα ζούμε με ασφάλεια. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, δεν ενδιαφέρονται για τους Έλληνες, δεν θέλουν απλώς να εντάξουν τους ξένους στην ελληνική κοινωνία, θέλουν να δημιουργήσουν καινούργια κοινωνία όχι ελληνική.

Την ίδια στιγμή που πετάνε χιλιάδες Έλληνες στο δρόμο γιατί δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τα στοιχειώδη, την ώρα που χιλιάδες Έλληνες δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους, ο πρωθυπουργός (υποτίθεται της Ελλάδος) σπεύδει να “συμπαρασταθεί” σε κάποιον αλλοεθνή που κάποιοι πέταξαν μερικές πέτρες στο σπίτι του.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν και ο Έλληνες στο περιθώριο από το ίδιο το “κράτος” τους.
Ακόμη έχετε αμφιβολίες για το ποιοί είναι η μειοψηφία στην ίδια τους τη χώρα;...

Πηγή

 Αυτά  όσων αφορά την ιστορία...
 Αλλά όπως θα διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι  πιό κάτω η αλήθεια  είναι αρκετά διαφορετική από αυτή  που μας "πουλάνε" τα παπαγαλάκια των συστημικών ΜΜΕ:

 

Μήπως τελικά συμβαίνει κάτι άλλο με την υπόθεση του μικρού Αφγανού; Θα το ψάξει καμία υπηρεσία του Ελληνικού κράτους; 

 Εδώ φαίνεται ότι πρόκειται για ένα στημένο σόου. Κάποιος "σκηνοθέτης" ακούγεται λέει στον Αφγανό μεταφραστή να πει στη μητέρα του δεκατριάχρονου, που κληρώθηκε να σηκώσει τη σημαία, να μη γελάει, Προφανώς το γέλιο της γυναίκας δεν συνάδει με το σκηνικό που έστησαν κάποιοι και η γυναίκα πρέπει να μη γελάει, για να είναι πιο αποδοτική η παρουσία της στο σκηνικό της προπαγάνδας.
Ένα άλλο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το εξής:
Ενώ ο Αμίρ είναι στην Ε' Δημοτικού, πώς συμμετείχε στην κλήρωση, από τη στιγμή που το Προεδρικό Διάταγμα ορίζει ΣΑΦΩΣ ότι η κλήρωση γίνεται ανάμεσα σε μαθητές της ΣΤ' Δημοτικού;

Argyrios Rigas

5 ώρες · Βόλος, Thessaly · 

"φύγε από δω στο χωριό σου φύγε". Το γ είναι τυπογραφικό (η ουρίτσα δεν κάνει κλειστή καμπύλη). Η συμπερίληψη του "από δω" είναι παράδοξη για καθημερινά ελληνικά, μοιάζει με το "from here" που θα έλεγε κανείς στα αγγλικά λχ (δεν γνωρίζω για άλλες γλώσσες), όπως άλλωστε και η επανάληψη του "φύγε" που αποτελεί συχνή πρακτική εκ μέρους παιδιών ή ατόμων με πρωτολεια γλωσσική ανάπτυξη προκειμένου να προσδωσουν έμφαση ή ένταση, έναντι λχ χρήσης υπερθετικου βαθμού ή χρονικών επιρρηματων (για παράδειγμα, φύγε 'τώρα'). Επίσης η χρήση πεζών χαρακτήρων αντί κεφαλαίων που και σημειολογικά και πρακτικά και συναισθηματικά προτιμώνται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κάπως παράδοξη. Στα σχολεία, όπως γνωρίζουμε, διδάσκεται με επιμονή η γραφή με μικρά και ένας άπειρος χρήστης ίσως τα προτιμήσει έναντι των κεφαλαίων, ανεξαρτήτως πλαισίου. Κοινώς, το συγκεκριμένο σύνθημα που κρατάει ο Αμιρ γραμμένο σε χαρτόνι με κόκκινα γράμματα που ο σχηματισμός τους καταμαρτυρά έλλειψη αυτοματισμών γραφής και πιθανή αντιγραφή (υπό τη μορφή ζωγραφικής των χαρακτήρων παρά γραφής τους - για εργονομικότητα, φορά κτλ ούτε κουβέντα βέβαια) από έντυπο ή ηλεκτρονικό κείμενο με συνήθη γραμματοσειρά που μάλιστα έχει ίσως μεταφραστεί, άγνωστο από ποια γλώσσα, στην ελληνική, είναι ύποπτο και δεν μοιάζει να προέρχεται από έστω κακό χρήστη της γλώσσας που όμως την έχει ως μητρική.

 

Πηγή