Άρθρο του Francesco Lamendola
Μετάφραση: Ελευθέριος Αναστασιάδης
Μετάφραση: Ελευθέριος Αναστασιάδης
Η
λογοτεχνία της κρίσης: τι πομπώδης έκφραση! Και πως προφέρεται με
στόμφο, με σεβασμό, με θαυμασμό, σαν να πρόκειται για το καλύτερο που
παρήγαγε η λογοτεχνική ιστορία της Δύσης τα τελευταία χίλια χρόνια.
Όταν μετά αναφέρονται τα ονόματα -Προυστ, Σβέβο, Πιραντέλλο, Κάφκα, Μούζιλ, Τόμας Μαν, Τζόυς, Γουλφ- υπάρχουν κάποιοι που φθάνουν να νοιώσουν, θα είμαστε έτοιμοι να στοιχηματίσουμε, μυστικές ανατριχίλες ευχαρίστησης, κάτι παρόμοιο με...
Όταν μετά αναφέρονται τα ονόματα -Προυστ, Σβέβο, Πιραντέλλο, Κάφκα, Μούζιλ, Τόμας Μαν, Τζόυς, Γουλφ- υπάρχουν κάποιοι που φθάνουν να νοιώσουν, θα είμαστε έτοιμοι να στοιχηματίσουμε, μυστικές ανατριχίλες ευχαρίστησης, κάτι παρόμοιο με...



