Το ψάρι βέβαια είχε κατάληξη στο τραπέζι του …Γιώργου Παπανδρέου, όπου μετά της συζύγου του και κάποιου αγνώστου αλλοδαπού, Αμερικανου φυσικά, απέδειξε ότι παραμένει ατρόμητος......
Το πλάσμα της θάλασσας που θα προκαλούσε δέος σε οποιονδήποτε κοινό θνητό, έμοιαζε αθερίνα στα αδηφάγα σαγόνια του
τ. πρωθυπουργού. Η άνω γνάθος κρυμμένη από το γνωστό μουστάκι, θύμιζε αυτή του πάκμαν όταν η οθόνη έπαιρνε το μπλε φόντο και τα φαντάσματα γινόντουσαν από θύτες, βορά.
“Μα πόσο θα φάει πια…” ήταν η απορία των παρευρισκομενων που έβλεπαν την λευκή σάρκα του κολοσσιαίου εδέσματος να εξαφανίζεται στα γυμνασμένα σαγόνια. “Τι στην ευχή, βόας είναι”; Αναρωτήθηκε ο καθηγητής Στεφανάδης, που παρά την επιστημονική του εμπειρία, παρακολουθούσε την σκηνή καθήμενος σε παρακείμενο τραπέζι.
Η ειρωνία; Η ταβέρνα λεγόταν …Καστελλόριζο! Ναι, το μαγευτικό νησί που επέλεξε ο Παπανδρέου για να καταβροχθίσει τον Ελληνισμό, μαζί με την παρέα του.
Έχουμε και συνέχεια…
Τρολοκράτης.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου