Το παγκόσμιο κράτος παίρνει τα παιδιά από τις οικογένειες,
προκειμένου να τα «αναθρέψει» στην κατεύθυνση των θεωριών της Νέας
Εποχής.
Το παιδί δεν θα αναγνωρίζει πλέον τους γονείς του, καθώς θα νιώθει προδομένο από αυτούς. Θα εμπιστεύεται τους κρατικούς υπαλλήλους των σχολείων ως δικούς του ανθρώπους.
Ο αποχωρισμός παιδιού-οικογένειας είναι σκληρός, όταν το παιδί πρέπει να πάει στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο ή και στην πρώτη δημοτικού.
Σύμφωνα με ψυχολόγους το παιδί σκέφτεται:
Θα ξαναδώ τη μαμά μου;
Θα έρθει η μαμά μου να με πάρει ή θα με ξεχάσει εδώ;
Φανταστείτε πως θα νιώσει, όταν οι γονείς το αφήσουν στο ολοήμερο σχολείο της Ατζέντας 21.
Οι ψυχολόγοι συμβουλεύουν του γονείς πως να βοηθήσουν δήθεν τα παιδιά, προκειμένου να συνηθίσουν στην καινούρια κατάσταση:
Συζητήστε για τους φόβους του και δώστε αντικειμενικές απαντήσεις, με χρονικούς όρους που καταλαβαίνει το παιδί: «Η μαμά σε αγαπάει πολύ, θα έρθω να σε πάρω μετά το μεσημεριανό φαγητό».
Διαβάστε βιβλία με ήρωες που ξεκινούν να πηγαίνουν σχολείο.
Διαλέξτε έναν νέο «φίλο», ένα μικρό λούτρινο ζωάκι (όχι το αγαπημένο του, γιατί αν χαθεί… χαθήκατε!) και δώστε το στο παιδί μαζί του.
Όταν έρθει η ώρα να πείτε «αντίο», αγκαλιάστε και φιλήστε το παιδί σας και φύγετε αποφασιστικά. Όσο πιο πολύ μένετε με το παιδί (και του μεταδίδετε το άγχος σας), τόσο πιο πολύ «κολλάει» και αυτό επάνω σας.
Εν ολίγοις, αφήστε τα παιδιά στο σχολείο και φύγετε! Είναι ασφαλή! Μάθετέ τα να αγαπούν το σχολείο.
Κανείς όμως δεν τολμά να μιλήσει για την ψυχική αλλαγή που θα επέλθει μέσα στο παιδί, όταν βλέπει πως η ώρα περνά και ο γονιός δεν έρχεται να το πάρει αλλά το παραδίδει όλη την μέρα στα χέρια των δασκάλων του ολοήμερου σχολείου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου