Η… άβολη στιγμή να είναι… ο Σόιμπλε η τελευταία ελπίδα της Ευρώπης

Τα κατάφερε… Ό, τι και να λέτε, τα κατάφερε ο άνθρωπος. Η Μεγάλη Βρετανία, δηλαδή το φυσικό αντίπαλο δέος της Γερμανίας, δεν υπάρχει πλέον ως ισότιμος εταίρος στην Ενωμένη Ευρώπη.
Τι απομένει λοιπόν; Η Γαλλία; Η Ιταλία; Η Ισπανία; Όλοι οι υπόλοιποι μαζί; Γελάστε άφοβα....
Από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του βρετανικού δημοψηφίσματος, και επισημοποιήθηκε η απόφαση των Βρετανών να κουνήσουν μαντίλι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η νέα κοινή πατρίδα μας έγινε… περισσότερο γερμανική.

Όλα τα υπόλοιπα είναι ευχολόγια. Να αλλάξει η Ευρώπη… Περισσότερο Ευρώπη… Περισσότερη αλληλεγγύη… Λιγότερη λιτότητα… Όλα αυτά είναι καλά και ευπρόσδεκτα. Μακάρι να γίνουν.
Μπορεί να γίνουν; Φυσικά και μπορεί να γίνουν. Μόνο που τώρα, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την απόλυτη κυριαρχία της Γερμανίας. Και επομένως, την απόλυτη εξουσία του διδύμου Μέρκελ-Σόιμπλε στη ζωή μας. Δηλαδή… του Σόιμπλε.

Ο Υπουργός Οικονομικών της χώρας που κατάφερε να βγει νικήτρια από την παγκόσμια κρίση των τελευταίων ετών, ακόμη και σε βάρος της χώρας που προκάλεσε την κρίση για να… ευνοηθεί η ίδια, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι το πρόσωπο της επόμενης μέρας για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Για το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης. Από τις δικές του διαθέσεις εξαρτάται το κατά πόσο η Ευρώπη θα αλλάξει ρότα. Δηλαδή, αν θα καταφέρει να διασωθεί. Μπορεί κανείς να ποντάρει άφοβα τα λεφτά του, ότι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε… θα ηγηθεί της αλλαγής στην Ευρώπη. Αλλά με τον δικό του τρόπο, και τους δικούς του χρόνους.

Η δική του υστεροφημία άλλωστε, απέκτησε αιφνιδίως μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα παράμετρο: Εκείνη του “πατέρα της Ευρώπης”.
Πηγή