Λοιπόν; Πως σας φαίνεται τώρα το βανδαλισμένο άγαλμα της «Βορείου Ηπείρου»;
Σας αρέσει; Σας αρέσει και η κατάντια της χώρας που κάποτε παρήγαγε τον ανυπέρβλητο Ελληνικό πολιτισμό και τώρα βρίσκεται στο έλεος των απανταχόθεν βαρβάρων; Πάντως το πιό πιθανό είναι....
να αρέσει στους μανιακούς βάρβαρους που το κατέστρεψαν κατά τα πρότυπα των ισλαμοφασιστικών καταστροφών των τζιχαντιστών!
Θλιβερό το γεγονός και ακόμη πιό θλιβερό γιατί το άγαλμα συμβολίζει την σκλαβωμένη Βόρεια Ήπειρο...Και κάποιοι δεν αντέχουν την εθνική και πατριωτική παιδεία των Ελλήνων...
Όμως τώρα μετά τον βανδαλισμό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, σαν τα αγάλματα των αρχαίων προγόνων μας που προξενούν τον θαυμασμό και την ζήλια για την τελειότητα που έχουν ακόμη και βανδαλισμένα! Διότι στην ψυχή του Έλληνα ο συμβολισμός της «Βορείου Ηπείρου» έχει τις διαστάσεις που της αξίζει!
Και αυτό δεν μπορεί να το βανδαλίσει κανείς! Μα κανείς!
Ιδού και ένα ποίημα της Κικής Δημουλά ακριβώς για το άγαλμα αυτό
«Σημείο Αναγνωρίσεως» - Κική Δημουλά
Σημείο Αναγνωρίσεως
άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια.
Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε πρσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.
Στολίζεις κάποιο πάρκο.
Από μακριά εξαπατάς.
Θαρρεί κανείς πώς έχεις ελαφρά ανακαθήσει
να θυμηθείς ένα ωραίο όνειρο πού είδες,
πώς παίρνεις φόρα να το ζήσεις.
Από κοντά ξεκαθαρίζει το όνειρο:
δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια σου
μ' ένα σκοινί μαρμάρινο
κι η στάση σου είναι η θέλησή σου
κάτι να σε βοηθήσει να ξεφύγεις
την αγωνία του αιχμάλωτου.
Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη:
αιχμάλωτη.
Δεν μπορείς
ούτε μια βροχή να ζυγίσεις στο χέρι σου,
ούτε μια ελαφριά μαργαρίτα.
Δεμένα είναι τα χέρια σου.
Και δεν είν' το μάρμαρο μόνο ο Άργος.
Αν κάτι πήγαινε ν' αλλάξει
στην πορεία των μαρμάρων,
αν άρχιζαν τ' αγάλματα αγώνες
για ελευθερίες και ισότητες,
όπως οι δούλοι,
οι νεκροί
και το αίσθημά μας,
εσύ θα πορευόσουνα
μες στην κοσμογονία των μαρμάρων
με δεμένα πάλι τα χέρια, αιχμάλωτη.
Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.
Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε
στο μάρμαρο ο γλύπτης
κι υπόσχονται οι γοφοί σου
ευγονία αγαλμάτων,
καλή σοδειά ακινησίας.
Για τα δεμένα χέρια σου, πού έχεις
όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω,
σε λέω γυναίκα.
Σε λέω γυναίκα
γιατ' είσ' αιχμάλωτη.
Διαβάστε και την θλιβερή είδηση
Θύμα βανδάλων έπεσε το άγαλμα της «Βορείου Ηπείρου», έργο του Κώστα Σεφερλή, το οποίο αναπαριστά μία γυναίκα με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα.
Το έργο εικονίζει μία γυναίκα με δεμένα πισθάγκωνα τα χέρια και τοποθετήθηκε στον πεζόδρομο της Τοσίτσα το 1953. Ο δημιουργός Κώστας Σεφερλής, που φιλοτέχνησε το μαρμάρινο άγαλμα, ήθελε να δείξει συμβολικά τη Β. Ήπειρο ως σκλαβωμένη κόρη.
Το έργο, το οποίο βρίσκεται στον πεζόδρομο της Τοσίτσα, αποτελεί δωρεά του καλλιτέχνη στον δήμο Αθηναίων, ενώ υπήρξε αφορμή για να γράψει η ποιήτρια Κική Δημουλά το ποίημα με τίτλο «Σημείο Αναγνωρίσεως».
Δεν είναι η πρώτη φορά που το γλυπτό πέφτει θύμα βανδάλων, καθώς κατά το παρελθόν είχε καλυφθεί με γκράφιτι.
Το άγαλμα πριν τον βανδαλισμό του
Ένας παλαιότερος βανδαλισμός ...
Δημοσθένης Το Φανάρι
Σας αρέσει; Σας αρέσει και η κατάντια της χώρας που κάποτε παρήγαγε τον ανυπέρβλητο Ελληνικό πολιτισμό και τώρα βρίσκεται στο έλεος των απανταχόθεν βαρβάρων; Πάντως το πιό πιθανό είναι....
να αρέσει στους μανιακούς βάρβαρους που το κατέστρεψαν κατά τα πρότυπα των ισλαμοφασιστικών καταστροφών των τζιχαντιστών!
Θλιβερό το γεγονός και ακόμη πιό θλιβερό γιατί το άγαλμα συμβολίζει την σκλαβωμένη Βόρεια Ήπειρο...Και κάποιοι δεν αντέχουν την εθνική και πατριωτική παιδεία των Ελλήνων...
Όμως τώρα μετά τον βανδαλισμό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, σαν τα αγάλματα των αρχαίων προγόνων μας που προξενούν τον θαυμασμό και την ζήλια για την τελειότητα που έχουν ακόμη και βανδαλισμένα! Διότι στην ψυχή του Έλληνα ο συμβολισμός της «Βορείου Ηπείρου» έχει τις διαστάσεις που της αξίζει!
Και αυτό δεν μπορεί να το βανδαλίσει κανείς! Μα κανείς!
Ιδού και ένα ποίημα της Κικής Δημουλά ακριβώς για το άγαλμα αυτό
«Σημείο Αναγνωρίσεως» - Κική Δημουλά
Σημείο Αναγνωρίσεως
άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια.
Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε πρσφωνώ γυναίκα κατευθείαν.
Στολίζεις κάποιο πάρκο.
Από μακριά εξαπατάς.
Θαρρεί κανείς πώς έχεις ελαφρά ανακαθήσει
να θυμηθείς ένα ωραίο όνειρο πού είδες,
πώς παίρνεις φόρα να το ζήσεις.
Από κοντά ξεκαθαρίζει το όνειρο:
δεμένα είναι πισθάγκωνα τα χέρια σου
μ' ένα σκοινί μαρμάρινο
κι η στάση σου είναι η θέλησή σου
κάτι να σε βοηθήσει να ξεφύγεις
την αγωνία του αιχμάλωτου.
Έτσι σε παραγγείλανε στο γλύπτη:
αιχμάλωτη.
Δεν μπορείς
ούτε μια βροχή να ζυγίσεις στο χέρι σου,
ούτε μια ελαφριά μαργαρίτα.
Δεμένα είναι τα χέρια σου.
Και δεν είν' το μάρμαρο μόνο ο Άργος.
Αν κάτι πήγαινε ν' αλλάξει
στην πορεία των μαρμάρων,
αν άρχιζαν τ' αγάλματα αγώνες
για ελευθερίες και ισότητες,
όπως οι δούλοι,
οι νεκροί
και το αίσθημά μας,
εσύ θα πορευόσουνα
μες στην κοσμογονία των μαρμάρων
με δεμένα πάλι τα χέρια, αιχμάλωτη.
Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα,
εγώ σε λέω γυναίκα αμέσως.
Όχι γιατί γυναίκα σε παρέδωσε
στο μάρμαρο ο γλύπτης
κι υπόσχονται οι γοφοί σου
ευγονία αγαλμάτων,
καλή σοδειά ακινησίας.
Για τα δεμένα χέρια σου, πού έχεις
όσους πολλούς αιώνες σε γνωρίζω,
σε λέω γυναίκα.
Σε λέω γυναίκα
γιατ' είσ' αιχμάλωτη.
Διαβάστε και την θλιβερή είδηση
Θύμα βανδάλων έπεσε το άγαλμα της «Βορείου Ηπείρου», έργο του Κώστα Σεφερλή, το οποίο αναπαριστά μία γυναίκα με τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα.
Το έργο εικονίζει μία γυναίκα με δεμένα πισθάγκωνα τα χέρια και τοποθετήθηκε στον πεζόδρομο της Τοσίτσα το 1953. Ο δημιουργός Κώστας Σεφερλής, που φιλοτέχνησε το μαρμάρινο άγαλμα, ήθελε να δείξει συμβολικά τη Β. Ήπειρο ως σκλαβωμένη κόρη.
Το έργο, το οποίο βρίσκεται στον πεζόδρομο της Τοσίτσα, αποτελεί δωρεά του καλλιτέχνη στον δήμο Αθηναίων, ενώ υπήρξε αφορμή για να γράψει η ποιήτρια Κική Δημουλά το ποίημα με τίτλο «Σημείο Αναγνωρίσεως».
Δεν είναι η πρώτη φορά που το γλυπτό πέφτει θύμα βανδάλων, καθώς κατά το παρελθόν είχε καλυφθεί με γκράφιτι.
Το άγαλμα πριν τον βανδαλισμό του
Ένας παλαιότερος βανδαλισμός ...
Δημοσθένης Το Φανάρι





Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου