Μια τελική παρατήρηση...
Κατάφεραν οι δήθεν "αντιμνημονιακοί" να δώσουν νομιμοποίηση στο κακό! Γιατί όταν είσαι ο ίδιος αδέξιος και κακός και θέτεις εαυτόν έμμεσα ως δίλλημα απέναντι σε ένα μείζονα κακό (βλ. μνημονιακά μέτρα) για να εισπράξεις νομιμοποίηση, τότε δεν ενδιαφέρεσαι για τον λαό! Το δημοψήφισμα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο σε μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ όχι σε μια ολιγαρχική κομματοκρατία που το χειραγωγεί.
Και είναι μάλιστα ένας συντρέχων θεσμός που δεν ορίζει ένα πολιτικό σύστημα, αλλά το πολιτικό σύστημα "ζωγραφίζει" τη φυσιογνωμία του.
Αν το δημοψήφισμα ήταν ενταγμένο σε μια δημοκρατία ή κατ' ελάχιστον σε μια ουσιωδώς αντιπροσωπευτική πολιτεία, τα ερωτήματα θα τα έθετε η κοινωνία και όχι το κόμμα.
Και εν προκειμένω θα ρωτούσε η κοινωνία.
Μέτρα ύφεσης;
Ή μέτρα αναπτυξιακά;
Το ερώτημα δεν θα ήταν "μέτρα 12,5 δις; ή όχι;"
Υπονοώντας ότι τα 8 δισ. ή τα 30 δις βαθμηδόν μέσω του ESM που προτείνει τώρα το "κόμμα" της "εξουσίας" και που είναι υφεσιακά, θα έμεναν στον αφρό υφαρπάζοντας μάλιστα εκβιαστικά νομιμοποίηση.
Θα οριοθετούσε δε πολιτικές ισονομίας, πραγματικής ανάπτυξης, αξιοκρατίας και όχι κομματικού προτογονισμού και λαφυραγώγησης του δημόσιου και ιδωτικού πλούτου για τις κομματικές ορδές της εκάστοτε εξουσιαστικής εγκαταβίωσης στο σβέρκο των πολλών.
Εν τέλει, ίσως αποδειχτεί ότι χρησιμοποίησαν το δημοψήφισμα στο εναλλακτικό σενάριο που θα βρεθούν πάλι στην γωνία και θα αναγκαστούν να το αποσύρουν, αποδίδοντας (όπως όλα τα καθεστώτα) την αιτία στην "κριτική"- ..."πολεμική" (λες και στη διαβούλευση που ο κόσμος τους ασκεί σκληρή κριτική τον χαμπαριάζουν καθόλου...) ή όπου αλλού (στο "αντίπαλο" δέος του κομματικού παιχνιδιού και στα συμφέροντα εκείνης της πτέρυγας), οπότε θα εξαλειφθούν και οι μεγαλοστομίες περί "κυρίαρχου λαού που διαφεντεύει" και άλλα τινά.
Είτε στην μία, είτε στην άλλη περίπτωση μας έχουν γραμμένους, τροχονόμους συγκρουόμενων συμφερόντων στην κουτάλα της εξουσίας.
Κατάφεραν οι δήθεν "αντιμνημονιακοί" να δώσουν νομιμοποίηση στο κακό! Γιατί όταν είσαι ο ίδιος αδέξιος και κακός και θέτεις εαυτόν έμμεσα ως δίλλημα απέναντι σε ένα μείζονα κακό (βλ. μνημονιακά μέτρα) για να εισπράξεις νομιμοποίηση, τότε δεν ενδιαφέρεσαι για τον λαό! Το δημοψήφισμα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο σε μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ όχι σε μια ολιγαρχική κομματοκρατία που το χειραγωγεί.
Και είναι μάλιστα ένας συντρέχων θεσμός που δεν ορίζει ένα πολιτικό σύστημα, αλλά το πολιτικό σύστημα "ζωγραφίζει" τη φυσιογνωμία του.
Αν το δημοψήφισμα ήταν ενταγμένο σε μια δημοκρατία ή κατ' ελάχιστον σε μια ουσιωδώς αντιπροσωπευτική πολιτεία, τα ερωτήματα θα τα έθετε η κοινωνία και όχι το κόμμα.
Και εν προκειμένω θα ρωτούσε η κοινωνία.
Μέτρα ύφεσης;
Ή μέτρα αναπτυξιακά;
Το ερώτημα δεν θα ήταν "μέτρα 12,5 δις; ή όχι;"
Υπονοώντας ότι τα 8 δισ. ή τα 30 δις βαθμηδόν μέσω του ESM που προτείνει τώρα το "κόμμα" της "εξουσίας" και που είναι υφεσιακά, θα έμεναν στον αφρό υφαρπάζοντας μάλιστα εκβιαστικά νομιμοποίηση.
Θα οριοθετούσε δε πολιτικές ισονομίας, πραγματικής ανάπτυξης, αξιοκρατίας και όχι κομματικού προτογονισμού και λαφυραγώγησης του δημόσιου και ιδωτικού πλούτου για τις κομματικές ορδές της εκάστοτε εξουσιαστικής εγκαταβίωσης στο σβέρκο των πολλών.
Εν τέλει, ίσως αποδειχτεί ότι χρησιμοποίησαν το δημοψήφισμα στο εναλλακτικό σενάριο που θα βρεθούν πάλι στην γωνία και θα αναγκαστούν να το αποσύρουν, αποδίδοντας (όπως όλα τα καθεστώτα) την αιτία στην "κριτική"- ..."πολεμική" (λες και στη διαβούλευση που ο κόσμος τους ασκεί σκληρή κριτική τον χαμπαριάζουν καθόλου...) ή όπου αλλού (στο "αντίπαλο" δέος του κομματικού παιχνιδιού και στα συμφέροντα εκείνης της πτέρυγας), οπότε θα εξαλειφθούν και οι μεγαλοστομίες περί "κυρίαρχου λαού που διαφεντεύει" και άλλα τινά.
Είτε στην μία, είτε στην άλλη περίπτωση μας έχουν γραμμένους, τροχονόμους συγκρουόμενων συμφερόντων στην κουτάλα της εξουσίας.
πηγη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου