Οἱ 135 Δασυνόμενες λέξεις.

…πού «τόσο» δυσκόλευαν τούς Ἕλληνες…
Τὸ Α
ᾍδης, ἅγιος, ἁβρός, αἷμα, ἅμαξα, ἁδρός, ἅμα, ἁμαρτάνω, ἅπαξ,...
ἅλυσις, ἁρπάζω, ἅρπαξ, ἁψίς, ἁπλώνω, ἁπαλός, ἅλας, Ἁλικαρνασσός, αἵρεση, ἅλωση καὶ ἁρμονία, Αἷμος, ἁγνός, ἁψιμαχία, ἅρμα, ἁλιεύω, ἁλωνίζω, ἁπλοῦς, ἁρμόζω καὶ ἁγνίζω.
Τὸ Ε
Ἕνα, ἕξι, ἑκατό, ἕδρα, ἕλκος, ἑρπετό, Ἕκτωρ, Ἕλλη καὶ Ἑλλάς, Ἑλικών καὶ ἑβδομάς ἕλος, εἵλωτας, Ἑλένη, ἕνωσι καὶ εἱμαρμένη, ἑορτή, ἑστία, Ἑρμῆς, ἑαυτός, εὑρίσκω, ἑξῆς, ἑπτά, ἑσπέρα, ἑρμηνεία, ὁ ἑταῖρος κι ἡ ἑταιρεία Ἕβρος, εὕρημα, ῾Εβραῖος, ἑπομένως καὶ τὸ ἕως.
Τὸ Η
Ἥλιος, ἡμέρα, ἧλος, ἧττα, ἧπαρ, Ἥρα, ἥρως, ἥμερος, ἡδονή, ἡνία, ἥσυχος καὶ ἡλικία, Ἥβη καὶ Ἡσίοδος, ἡγοῦμαι καὶ ἡγούμενος, ἥμισυς, Ἡρόδοτος, ἡδύς, Ἥφαιστος, ἡφαίστειον, Ἡρώδης κι Ἡρακλῆς.
Τὸ Ι
Ἵππος, ἵνα, ἱερός, Ἱερουσαλήμ, ἱδρώς ἵπταμαι καὶ ἱλαρός, ἵσταμαι καὶ ἱκανός ἱερεύς καὶ ἱκεσία, ὁ ἱέραξ κι ἡ ἱστορία, ἱμάντας, ἵλεως, ἱστίο, ἱμάτιον, ἱστός, ἱδρύω.
Τὸ Ο
Ὅμοιος, ὁμοῦ, ὁδός, ὅρκος, ὅπλον, ὁρμαθός, ὅρμος, ὅριον, ὁρμή, ὅμως, ὅσιος, ὁπλή, ὅμιλος, ὁμίχλη, ὁμαλός, ὅρασις, ὁμὰς καὶ ὁδηγός, Ὅμηρος, ὁρίζω, ὅρος (ὁ), ὅσος, ὅστις, ὅτε, ὅλος.
καὶ τὸ Ω
Ὥρα, ὥριμος, ὡραῖος, ὡς καὶ ὧδε, ὡσαύτως, ὥστε.
Φειδίας Μπουρλᾶς

Στὸ α ἐπίσης ἡ ἁφή. Στὸ ε ὁ ἕτοιμος.

Πηγή