Νέες αντιχριστιανικές αηδίες. Η σειρά του David Bowie

ΚΟ:  Δεν ξέρω τι γνώμη έχετε για τον David Bowie. Προσωπικά με αηδίαζε από τότε που ήμουν μικρός, παρόλο που είχε όντως μία χαρακτηριστική βαριά φωνή. Τώρα στα 66 του αποφάσισε να επιστρέψει και θέλοντας προφανώς να δημιουργήσει όσο γίνεται περισσότερο "θόρυβο", τι σκέφτηκε λέτε να κάνει; Να βγάλει ένα βίντεο όπου θα χρησιμοποιεί υβριστικές εικόνες για τον χριστιανισμό. Τι πρωτοτυπία! Καμία έκπληξη δεν μου προκαλεί. Εκεί καταλήγουν πάντοτε οι προσπάθειες του κάθε κομπλεξικού διεστραμμένου «καλλιτέχνη». Όλα βέβαια, τα sites βγήκαν με πανομοιότυπους τίτλους «προκαλεί ο Bowie» κλπ…
Σιγά τα αυγά. Ή μάλλον τα αίματα. Ας μου πει κάποιος πότε ένας ή μία από αυτούς τους γελοίους επιχείρησε να σατιρίσει έναν λατρευτικό χώρο Εβραίων; Ποτέ. Πότε κάποιος είπε να σατιρίσει ένα λατρευτικό χώρο μουσουλμάνων; Ούτε για αστείο. Κι όμως όλοι αυτοί βγάζουν κάθε αρρωστημένη «έμπνευση» κατά της χριστιανικής πίστης, γιατί ξέρουν ότι οι χριστιανοί θα σιγήσουν ως «πρόβατα» και αν κάποιος πάει να ψελλίσει τίποτα, θα δεχτεί ομαδικά πυρά ως εκφραστής του «Μεσαίωνα» και θα ακούσει λογίδρια του στυλ «η τέχνη δεν λογοκρίνεται» και λοιπές φανφάρες. 

Το βίντεο λοιπόν, του καινούργιου τραγουδιού του «The Next Day», κινείται στα γνώριμα νερά παρόμοιων αντιχριστιανικών βίντεο που γυρνάνε τα τελευταία χρόνια κάτι χρυσοπληρωμένοι σαλτιμπάγκοι της μουσικής βιομηχανίας, (οι οποίοι φλερτάρουν με τον αποκρυφισμό) θέλοντας λέει, να «προκαλέσουν» ή να «καταγγείλουν» - ντε και καλά – την «διαφθορά του κλήρου». Ξέρετε, εκείνη η γκαγκά και κάτι άλλοι, που ούτε τα ονόματά τους ξέρω ούτε και με νοιάζει. Κρίμα στα παιδάκια που τους ακούνε. Ο Bowie έξαψε και βρήκε λοιπόν, τρόπο να συζητάνε για αυτόν.

Στο βίντεο βέβαια ρέει και άφθονο αίμα και παρουσιάζονται μάτια βγαλμένα σε πιάτο (!) και όλα αυτά τα χαριτωμένα εν μέσω μουσικής και «σέξι χορευτριών». Η Σαλώμη έλειπε.

 Στο video πρωταγωνιστούν εκτός από τον Bowie, ο Βρετανός ηθοποιός Gary Oldman και η βραβευμένη με Όσκαρ Γαλλίδα ηθοποιός Marion Cotillard.

Στο video ο Oldman υποδύεται έναν κληρικό, η Cotillard μία πόρνη και ο Bowie έναν τραγουδιστή, η όψη του οποίου παραπέμπει στον Ιησού, να στέκεται σε ένα αμυδρά φωτισμένο μπαρ με μια δέσμη φωτός λάμπει κάτω από αυτόν.

(Παρένθεση: Ο Oldman μιλώντας το 2005, για το εβραϊκό hip hop συγκρότημα ‘Chutzpah’, του οποίου είναι μεγάλος θαυμαστής αλλά και συνεργάτης τους στην παραγωγή κάποιων βίντεο, είπε, μεταξύ άλλων: "Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν ότι το πραγματικό μου όνομα είναι Harry Goldman. Όταν μπήκα στη showbiz, ήταν εύκολο. Μετακίνησα απλώς το 'G' και έβαλλα ένα 'R' ...Gary Oldman" – Για τον κ. Bowie ο ΚΟ θα γράψει άλλη φορά).

Ο Oldman εισέρχεται στο μπαρ, που παραπέμπει τόσο σε εκκλησία όσο και σε οίκο ανοχής, και παρακολουθεί την πόρνη η οποία χορεύει στους ρυθμούς του «The Next Day».

Στο τέλος από την Cotillard που είναι ντυμένη με τα εσώρουχα αναβλύζει άφθονο αίμα από τα χέρια της που έχουν δύο σημάδια σαν από καρφιά.

Το YouTube αφαίρεσε το βίντεο προσωρινά, λόγω προφανώς, του αμφιλεγόμενου περιεχόμενού του, αλλά γρήγορα το επανάφερε, λέγοντας ότι το είχε κατεβάσει «κατά λάθος».

Οι αντιδράσεις ; Ως συνήθως χλιαρές και "πολιτισμένες". Ούτε φετφάδες, ούτε τέτοια "πολυπολιτισμικά".

Ο πρώην Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ Λόρδος Carey σχολιάζοντας την προσπάθεια του Bowie να δημιουργήσει διαμάχη με το βίντεο – ρώτησε κατά πόσο θα ήταν πρόθυμος να προσβάλλει με ανάλογο βίντεο τους μουσουλμάνους. «Αμφιβάλλω αν θα το έκανε», είπε. (Εκεί καταλήξαμε. Να λέμε μέσα μας σε κάθε αντιχριστιανικό “καλλιτεχνικό” εμετό, «ε, ρε ισλάμ που σας χρειάζεται!»).

Άλλοι χριστιανοί σχολιαστές είδαν την κίνηση του Bowie ως κίνηση «απελπισίας», προσθέτοντας ότι, αντί να τους σοκάρει, επιβεβαίωσε ότι ο χριστιανισμός εξακολουθεί να είναι σημαντικός (και η εξύβρισή του άκρως εμπορική για τους «καλλιτέχνες»).

Ο Bill Donohue, πρόεδρος της αμερικάνικης Catholic League, έγραψε στην ιστοσελίδα της ομάδας, λίγες ώρες μετά την προβολή του βίντεο : the "switch-hitting, bisexual, senior citizen from London has resurfaced" – κάτι σαν ο «bisexual, ανώτερος πολίτης από το Λονδίνο ξαναήρθε στην επιφάνεια».

Ο Donohue, στη συνέχεια δίνει μια γενική περίληψη του βίντεο, το οποίο λαμβάνει χώρα σε ένα «άθλιο νυχτερινό κέντρο όπου συχνάζουν ιερείς, καρδινάλιοι και μισόγυμνες γυναίκες», όπου σερβίρονται μάτια για να φαγητό, αυτομαστιγώνονται καρικατούρες σαν θηλυπρεπείς καλόγεροι και ένα "dancing gal" που υποδύεται η Marion Cotillard έχει θέμα με τα «στίγματα».

Στους στίχους γίνεται αναφορά σε “priest stiff in hate” και “women dressed as men for the pleasure of that priest”, δηλ. «ιερέας γεμάτος μίσος» και «γυναίκες ντυμένες σαν άνδρες για την ευχαρίστηση του ιερέα». "Με λίγα λόγια", γράφει.Donohue, "το βίντεο απεικονίζει τον καλλιτέχνη - είναι χάλια".

Στην συνέχεια ο Donohue συλλογίζεται σχετικά με το ποιο μπορεί να είναι το σύστημα πεποιθήσεων του τραγουδιστή.

Ο Bowie είναι σε σύγχυση σχετικά με τη θρησκεία. Έκανε μια φορά μια δημόσια εξομολόγηση: «Ήμουν νέος, τρομερά ελεύθερος και ο θιβετιανός βουδισμός  με τράβηξε εκείνο τον καιρό. Σκέφτηκα, «δεν υπάρχει σωτηρία». Δεν προχώρησε όμως (η ιστορία με τον βουδισμό). Στη συνέχεια πέρασα από το Νίτσε, το Σατανισμό, τον Χριστιανισμό ... την κεραμική και κατέληξα στο τραγούδι. Ήταν ένας μακρύς δρόμος". ‘Κρίμα που δεν προχώρησε με την κεραμική’, γράφει ο Donohue.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Η κρυφή εβραϊκή ιστορία του David Bowie

Από την Jewish Daily Forward

20 περίπου χρόνια πριν η Madonna δηλώσει δημόσια ότι είναι οπαδός της Καμπάλα (1998), ο David Bowie τραγουδούσε για το ‘Sefirot’, τα ‘μυστικιστικά δοχεία της θείας ενέργειας’, στο ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ του 1976, "Station to Station".  

Ο Bowie τραγουδά στο "Station to Station": "Εδώ είμαστε, μία μαγική κίνηση από το Kether στο Malkuth" ίσως η μόνη χρήση της ορολογίας της Καμπάλα στα εβραϊκά που έγινε ποτέ από κάποιο μεγάλο διεθνή ποπ τραγουδιστή. Οι στίχοι αναφέρονται στις ‘θείες εκπορεύσεις του άπειρου’: Kether, ή «στέμμα», λέγεται ότι είναι η ‘θεία θέληση’ ή το ‘καθαρό φως’, και Malkhuth ή «βασιλεία» που κάθεται στο κατώτατο σημείο του καμπαλιστικού δέντρου, είναι η ‘υποδοχή του φωτός’. Ο Bowie απεικονίζεται στο πίσω μέρος του άλμπουμ, να ζωγραφίζει κάτω ένα διάγραμμα του Sefirot 10, μια δραστηριότητα με την οποία ασχολείτο συχνά, ενώ ηχογραφούσε το δίσκο στο Λος Άντζελες - μια εποχή κατά την οποία βομβάρδισε το μυαλό του με την κοκαΐνη.

Η βύθιση του Bowie στην Καμπάλα ήταν μέρος μιας ευρύτερης πνευματικής αναζήτησης που τον πήρε από το θιβετιανό βουδισμό (σχεδόν εντάχθηκε σε ένα μοναστήρι στα τέλη του 1960, έως ότου ο δάσκαλός του του είπε ότι καλύτερα να γίνει μουσικός παρά μοναχός), τον χριστιανικό μυστικισμό, τον αποκρυφισμό και ένα φλερτ με νεοναζί θέματα που σχεδόν εκτροχίασε την καριέρα του, όταν ανακαλύφθηκε ότι είχε συγκεντρώσει ναζιστικά είδη και ότι έκανε χαιρετισμό "Heil Hitler" όταν έφτασε το 1976, με μια ανοικτή Mercedes, σε ένα πλήθος που συγκεντρώθηκε στο Victoria Station του Λονδίνου.

Σήμερα για όλα αυτά κατηγορείται ο εθισμός του στα ναρκωτικά. Άλλωστε, ο Bowie είναι παντρεμένος τα τελευταία είκοσι χρόνια με τη Σομαλή supermodel Iman, με την οποία έχει μια κόρη.

Ψευδείς πληροφορίες επιπλέουν στο Διαδίκτυο αναφέρουν ότι η μητέρα του Bowie, η Ιρλανδή Peggy Burns, ήταν εν μέρει Εβραία, αναμφίβολα λόγω του γεγονότος ότι ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Bowie, ο Terry Burns, ήταν γόνος μιας παράνομης σχέσης της μητέρας του και του Εβραίου Jack Isaac Rosenberg. Όταν η Πέγκυ Μπερνς παντρεύτηκε τον πατέρα του Bowie, Haywood Stenton Jones, υπήρχε η προϋπόθεση ότι θα μεγαλώσει τον τότε-10χρονο Terry (και τον David, ο οποίος ήταν 8 μηνών την ημέρα του γάμου τους), σαν δικό του.

Δύο από τις μεγαλύτερες πρώιμες επιρροές του στην μουσική ήταν οι εβραϊκής καταγωγής rockers Bob Dylan και Lou Reed.

Όταν Bowie ήρθε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, ζήτησε τον Reed και τον μέντορά του, Andy Warhol. Τραγούδησε το κομμάτι "Andy Warhol " και έπαιξε τον Warhol στην ταινία του 1996 "Basquiat" και παρήγαγε το σόλο άλμπουμ του Ριντ "Transformer". Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, Bowie ο υπήρξε μέλος του συγκροτήματος ‘Tin Machine’, μαζί με τον Reeves Gabrels και τους Tony και Hunt Sales, τους γιούς του Εβραίου κωμικού Soupy Sales. Η μεγαλύτερη επιτυχία των ‘Tin Machine’ ήταν το “Under the God”, ένα αντι-σκίνχεντ τραγούδι διαμαρτυρίας. Το συγκρότημα έδωσε ακόμη το 1992 ένα live άλμπουμ, με τον εβραϊκό τίτλο, "Tin Machine Live: Oy Vey, Baby" - (Oy Vey = εβραϊκή έκφραση) πιθανώς ως χιουμοριστική αντίδραση στο άλμπουμ "Achtung Baby" των U2 του 1991.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή