Πρώτο βήμα αποτέλεσε η συγχώνευση του υπουργείου Πολιτισμού με το υπουργείο Παιδείας. Είναι αναγκαία η σύνδεση του πολιτισμού με την εκπαίδευση αλλά όχι εις βάρος του πρώτου. Δυστυχώς, οι προσπάθειες της κυβέρνησης εντείνονται ανισοβαρώς για τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα και ο πολιτισμός, παρά τις φιλότιμες αλλά αλυσιτελείς προσπάθειες του δραστήριου αναπληρωτή υπουργού με αρμοδιότητες για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, έχει καταντήσει το «παραπαίδι» του υπουργείου.
Διαβάζοντας τα αιτήματα των απεργών εργαζόμενων του πρώην ΥΠΠΟ, οι οποίοι κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους, κλείνοντας χώρους πολιτισμού και αρχαιολογικούς χώρους (δεν βοηθάει κι αυτό τόσο πολύ πια), αναρωτιόμαστε μήπως πίσω από τη συγχώνευση των δύο πρώην υπουργείων εξυπηρετούνται άλλοι σκοποί. Συγκεκριμένα, μήπως η συγχώνευση δεν έγινε με το όραμα της διασύνδεσης νεολαίας και πολιτισμού αλλά με το βλέμμα στις απολύσεις στο Δημόσιο που θα ζητούσε η τρόικα.
Ευχόμαστε η ιστορία να μην μας δικαιώσει. Σε μια χώρα όμως σαν την Ελλάδα ο Πολιτισμός στη διαχρονικότητα του πρέπει να έχει τη θέση που του αναλογεί, γιατί αλλιώς κινδυνεύουμε να χάσουμε την ψυχή μας στο όνομα του πραγματισμού...
πηγη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου