15 πανέμορφες οροφές από όλο τον κόσμο

Sistine Chapel (στα ιταλικά : Cappella Sistina) είναι το πιο γνωστό ξωκλήσι στο αποστολικό παλάτι, την επίσημη κατοικία του Πάπα στο Βατικανό. Είναι διάσημο για την αρχιτεκτονική του, που θυμίζει τον ναό του Σολομώντα της Παλαιάς Διαθήκης και για την διακόσμηση του, η οποία έχει τοιχογραφίες από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης, συμπεριλαμβανομένων του Michelangelo, Raphael, Bernini και Sandro Botticelli. Υπό τις οδηγίες του Πάπα Julius II, ο Μιχαήλ Άγγελος ζωγράφισε 1.100 m2 στην οροφή του παρεκκλησίου μεταξύ του 1508 και 1512. Σήμερα το τμήμα αυτό του ναού και ιδίως το “The Last Judgement” (Η Τελική Κρίση), πιστεύεται ευρέως ότι είναι από τα κορυφαία επιτεύγματα του Μιχαήλ Αγγέλου στη ζωγραφική.

Μετρώντας περισσότερο από μισό αιώνα ύπαρξης και καλλιτεχνικής προσφοράς, το Μουσείο Γιούγκενχάιμ συγκαταλέγεται αναμφισβήτητα στα σημαντικότερα αξιοθέατα της Νέας Υόρκης. Η πρωτοποριακή αρχιτεκτονική του, σχεδιασμένη από το Φρανκ Λ. Ράιτ, θυμίζει ένα τεράστιο όστρακο και αποτελεί από μόνη της ένα έργο τέχνης.

Ο τρούλος του ναού Akshardham στο Δελχί, ​​Ινδία. Κατασκευάστηκε το 2005.

Wells Cathedral: το περίπλοκο γεωμετρικό σχήμα του παρεκκλησίου Παναγίας, τελείωσε το 1326.

Ο τρούλος της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου (19ου αιώνα) στο Άμστερνταμ.

Μια μάνταλα που συμβολίζει το σύμπαν σε ναό στο Νεπάλ.

Κάτω από τον Πύργο του Άιφελ, στο Παρίσι.

Το δημαρχείο του Σαν Φρανσίσκο όπως ανακατασκευάστηκε μετά το μεγάλο σεισμό του 1906.

Η Σαγράδα Φαμίλια, το πλέον λαμπρό έργο του Καταλανού αρχιτέκτονα, Γκαουντί. Για τον βαθιά θρήσκο Αντόνι Γκαουντί ήταν «η θεόπνευστη ιστορία της σωτηρίας του ανθρώπου μέσω της ενσάρκωσης του Χριστού, όπως δόθηκε στον κόσμο από την Παρθένο Μαρία». Γι’αυτό και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο έργο αυτό, περνώντας 15 χρόνια, ζώντας και δουλεύοντας εκεί, στο σημείο όπου οικοδομείται. Ο Γκαουντί πέθανε το 1926, χωρίς να δει το έργο της ζωής του να ολοκληρώνεται.

Σαν Κάρλο άλλε Κουάτρο Φοντάνε (ιταλ. San Carlo alle Quattro Fontane, μτφρ. Άγιος Κάρολος στις Τέσσερις Κρήνες) είναι ένας χριστιανικός ναός στην πόλη της Ρώμης. Αποτελεί έργο ενός μεγάλου Ιταλού αρχιτέκτονα, του Φραντσέσκο Μπορομίνι (1599-1667) και κατασκευάστηκε κατά την περίοδο 1638-1641. Θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής και μνημείο των ικανοτήτων του αρχιτέκτονα που την εμπνεύστηκε.

Το θερινό αυτοκρατορικό παλάτι στο Πεκίνο.

Η εκκλησία Round Temple στο Λονδίνο, που χτίστηκε τον 12ο αιώνα από τους Ναΐτες Ιππότες.

Πολύχρωμος δράκος στην κορυφή του ναού Lungshan, στο Lukang, όπου βρίσκονται κάποιοι από τους πιο εντυπωσιακούς ναούς της Ταϊβάν

Ο Ναός του Ουρανού, το σύμβολο του Πεκίνου. Πρόκειται για ένα Ταοϊστικό λατρευτικό σύμπλεγμα κτιρίων που βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του ιστορικού κέντρου του Πεκίνου. Χτίστηκε μεταξύ 1406 και 1420 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Γιόνγκλ που ήταν μία περίοδος ιδιαίτερης ακμής. Αφιερώθηκε στην λατρεία του ουρανού και φιλοξενούσε για αιώνες τις παραδοσιακές ετήσιες τελετέςπροσευχής προς τον ουρανό για καλή σοδειά. Ο ναός από το 1998 έχει συμπεριληφθεί στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς και περιγράφεται ως ένα αρχιτεκτονικό σύμβολο με ευρύτερη επίδραση στην αρχιτεκτονική της Άπω Ανατολής.

Οροφής από τον τάφο του Hafez , Πέρση ποιητή του 14ου αιώνα.

Αντικλείδι